എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ചുണ്ടുകളെ വിടുവിച്ച് അമ്മയെ മലർത്തിക്കിടത്തി. അമ്മയുടെ ടീഷർട്ടിന്റെ അടിഭാഗം ഉയർത്തി പൊക്കിളിന്റെയുള്ളിൽ നാവിട്ടിളക്കി.
മെല്ലെ അമ്മയുടെ അണിവയറിന്റെ താഴെയറ്റത്ത് ചുണ്ടുചേർത്ത് ഉമ്മവെച്ച്, അവൻ വിളിച്ചു- മോനേ..
മാലിനിയുടെ അണിവയറിളകി. അവൾ മകന്റെ തല തന്റെ അടിവയറ്റിലേക്ക് ചേർത്തമർത്തിപ്പിടിച്ചു. അമ്മയുടെ ഉത്തേജനത്തിന്റെ മദഗന്ധം അവന്റെ നാസാരന്ധ്രങ്ങളിൽ എത്തി. അവൻ അമ്മയുടെ ഷോർട്സ് ആദ്യം ഊരിമാറ്റി.
എന്നിട്ട് അമ്മയുടെ കാലുകൾ മെല്ലെ അകത്തി അവന്റെ നാക്ക് കൃസരിയിൽത്തഴുകി ചാലിലൂടെ താഴെക്കിറങ്ങി.
രാവിലെ മുതൽ തേനൊഴുകിയിരുന്നത്, ഡോക്റ്ററുടെ റൂമിൽ വച്ച് അസിസ്റ്റന്റ്സ് തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കിയിരുന്നു. എന്നാൽ ഡോക്റ്ററുടെ ചോദ്യങ്ങളാൽ വീണ്ടും നിർത്താതെ ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്ന തേൻ അതിന്റെ അവകാശിക്ക് കൊടുക്കാനായി കാത്തുനിന്നതായിരുന്നു മാലിനി. വീട്ടിൽ എത്തി ഒന്നു കുളിച്ചിട്ടും, ഒഴുക്ക് നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നില്ല. ഇന്നു രാത്രി മകന്റെ ഉഗ്രദണ്ഡ് ഓപ്പോളെ പിളർത്തും എന്നോർത്തപ്പോൾ അതിന് മുമ്പ് അവന്റെ നാവിനെ തന്നിലേക്കെത്തിക്കാനാണ് അവൾ കാത്തുനിന്നത്.
അമ്മയിതളുകളെ പതിവുപോലെ ചപ്പിപ്പിഴിഞ്ഞ് മകന്റെ നാവ് തന്റെ കവാടത്തിൽ എത്തിയപ്പോഴേക്കും മാലിനിയുടെ അരക്കെട്ട് ഇളകാൻ തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവൾ മകന്റെ തല, പതിവുപോലെ തന്റെ കവാടത്തിലേക്ക് അമർത്തി.
മകനായി ഒറ്റ രോമം പോലും ഇല്ലാതെ വൃത്തിയാക്കി വച്ചിരുന്ന ആ ഇതളുകളെ അവന്റെ പല്ലുകൾ വേദനിപ്പിക്കാതെ കടിച്ചു തിന്നാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ മാലിനിയുടെ ഉള്ളിലെ വെടിക്കെട്ട് ആരംഭിച്ചിരുന്നു.
മാലിനി- ങ്… ങ്… ങ്… ഹ്..ഹ്..ഹ്.. മ്മ്.. മോനേ… ആഹ് ആ… ഹ്ഹ്
അമ്മയുടെ അരക്കെട്ടിന്റെ തല്ലലുകൾ ശീലമായ അരുൺ, ക്ഷമയോടെ തന്റെ നാവ് കൊണ്ടുള്ള മാന്ത്രിക വിദ്യ തുടർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. അതൊന്നടങ്ങിയപ്പോൾ അവൻ മുകളിലേക്ക്, വഴിയിൽ മുഴുവൻ അമ്മത്തേൻ ഒലിക്കുന്ന ചുണ്ടിനാൽ ഉമ്മവെച്ച് കയറിച്ചെന്നു. തടസ്സമായി നിന്ന ടീഷർട്ട് അപ്പോഴേക്കും അമ്മ ഊരിമാറ്റി.
അനാവൃതമായ ആ മുലക്കുന്നുകളെ തഴുകി, ചുണ്ടുകളാൽ താഡിച്ച് അവൻ അമ്മയുടെ ചുണ്ടുകളിൽ എത്തി. ഒപ്പം തന്റെ പുത്രദണ്ഡിനെ അമ്മയിലേക്ക് ആനയിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.
ഇരുതുടകളും അടുപ്പിച്ച് വെച്ച് മാലിനി അത് തടഞ്ഞു.
മാലിനി- ഇന്നത്തെ നിന്റെ പാൽ മുഴുവൻ ഓപ്പോൾക്കുള്ളതാണ്. അതു നിറച്ചുണ്ടാക്കാൻ ആണ് ഞാൻ കാത്തുനിന്നത്. ഇന്ന് നിങ്ങളുടെ ശാന്തിമുഹൂർത്തമല്ലേ. ഓപ്പോൾക്കും അത് മറക്കാൻ ആവാത്തതാക്കണം. അമ്മക്ക് നല്കിയതുപോലെ. ഓപ്പോളുടെ ശ്രീകോവിലിൽ വേണം ഇന്നത്തെ നിന്റെ പാലഭിഷേകം.
അരുണിന് മനസ്സിലായി അമ്മയുടെ ഉദ്ദേശ്യം. അവൻ എതിർത്തില്ല. ഓപ്പോൾ അവനും ഏറ്റവും പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. എത്രയോ വർഷങ്ങളായി ഓപ്പോൾ കാത്തിരിക്കുകയാണ് എന്നും അവന് മനസ്സിലായി.
അമ്മയോടവന് കൂടുതൽ പ്രേമം തോന്നി.
അരുൺ- അമ്മ എനിക്കല്ലേ എല്ലാം നല്കിയത്?
മാലിനി- നീയാണെനിക്ക് എല്ലാം നല്കിയത്. ജീവിതത്തിൽ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയതെല്ലാം. നഷ്ടപ്പെടും എന്ന് കരുതിയതും, ഇനി ഉണ്ടാകില്ലെന്ന് കരുതിയതും. നമ്മുടെ കുഞ്ഞ്. എല്ലാം. എല്ലാം.
മാലിനി മകനെ മാറോട് ചേർത്ത് അമർത്തി.
ഒരു കുഞ്ഞിനേപ്പോലെ അവൻ അമ്മയുടെ മാറിൽ പറ്റിചേർന്ന് കിടന്നു.
അമ്മയും കുഞ്ഞും അറിയാതെ അൽപനേരം മയങ്ങിപ്പോയി.
മാലിനി ഒന്നനങ്ങിയപ്പോൾ അരുൺ അമ്മയുടെ മാറിൽ നിന്നിറങ്ങിക്കിടന്നു. അമ്മയെ പുണർന്ന് അവൻ കിടക്കുമ്പോൾ മാലിനി പറഞ്ഞു,
മാലിനി- ഓപ്പോൾ ആകെ ടെൻഷനിലാണ്. നിന്നെക്കൊണ്ട് ഇത് നിർബ്ബന്ധപൂർവം ഞങ്ങൾ ചെയ്യിക്കുന്നതാണെന്ന് നിനക്ക് തോന്നുന്നുണ്ടോ എന്നതാണ് ടെൻഷൻ. അതുകൊണ്ട് മോൻ ഇപ്പോൾ പതിയെ അടുത്തുകൂടി ആളെ ഒന്ന് റിലാക്സാക്കാമോ?
അരുൺ- ഓപ്പോളിന് എന്റടുത്തെന്തിനാ ടെൻഷൻ? ഞാൻ ഓപ്പോളിന്റെയും അല്ലേ?