അരുൺ- മ്മ്. ഈ താലിമാലയോ?
മാലിനി- അത് ഒരു പ്രശ്നം ആണ്. പക്ഷേ ഇത് അഴിച്ച് കളയാൻ പറ്റില്ലല്ലോ? സ്വർണ്ണമാലയിൽ കോർക്കാം. ഒരു ലോക്കറ്റും കൂടെ ഇടാം. അപ്പോൾ ആരും പെട്ടെന്ന് അറിയില്ല.
അരുൺ- ഓപ്പോളിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ ഒളിക്കും?
മാലിനി- ഓപ്പോളിൽ നിന്ന് ഒന്നും ഒളിക്കാതെയിരിക്കാൻ നോക്കാം.
അരുൺ- ഓപ്പോൾ ഇത് സ്വീകരിച്ചില്ലെങ്കിലോ?
മാലിനി- നിന്റെ കാര്യത്തിൽ എന്നേക്കാൾ ആധി ഓപ്പോൾക്കാണ്. സ്വീകരിക്കും.
അരുൺ- മ്മ്.
അവർ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞ് രണ്ട് പേരും ടീവി കാണാൻ പോയി. അത് കണ്ട് കൊണ്ടിരിക്കുന്നതിന്റെ ഇടക്ക് മാലിനി പറഞ്ഞു,
മാലിനി- അരുൺ ഇന്ന് രാത്രിയാണ് തകിടുകൾ കുഴിച്ചിടേണ്ടത്.
അരുൺ- മ്മ്.
മാലിനി- രാത്രി ആവുമ്പോൾ ഞാൻ വന്ന് വിളിക്കാം.
അരുൺ- ശരി.
സമയം കടന്ന് പോയി. അന്ന് രാത്രി മാലിനി പറഞ്ഞത് പോലെ തന്നെ അരുണിനെ വന്ന് വിളിച്ചു. രണ്ട് പേരും കൂടി ഇല്ലത്തിന്റെ നാല് മൂലയിലും തകിട് കുഴിച്ചിട്ടു.
എല്ലാം കഴിഞ്ഞ് തിരിച്ച് പോവാൻ നേരം അരുൺ അമ്മയെ വിളിച്ചു,
അരുൺ- അമ്മേ..
മാലിനി- എന്താടാ?
അരുൺ- നമുക്ക് കുറച്ചു നേരം ഹാളിൽ സംസാരിച്ച് ഇരുന്നാലോ?
മാലിനി- മ്മ്
അരുണും മാലിനിയും രണ്ട് വലിയ കസേര വലിച്ചിട്ട് മുഖത്തോട് മുഖം നോക്കി ഇരുന്നു.
അരുൺ- ഈ ദിവസവും കടന്ന് പോവാൻ പോകുകയാണ്.
മാലിനി- അതേ.
അരുൺ- നാളെത്തെ ദിവസം അമ്മക്കും എനിക്കും മറക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു രാത്രി ആവും അല്ലേ?
മാലിനി- ശരിയാ.
അരുൺ- അമ്മ എന്ന നിലക്ക് എന്നോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടോ?
മാലിനി- നിനക്ക് നിന്റെ അമ്മയെ ഇഷ്ടം ആണോ?
അരുൺ- അതെ. അമ്മേ, ഇതല്ലാതെ വേറെ ഒന്നും ഇല്ലേ?
മാലിനി- നിനക്ക് ദോഷം എന്തെങ്കിലും വരുന്നത് ഈ അമ്മ ചെയ്യുന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ?
അരുൺ- ഇതൊക്കെ നമ്മൾ പലപ്പോഴും പറഞ്ഞത് അല്ലേ? അമ്മ എനിക്ക് നല്ലത് മാത്രമേ ചെയ്തിട്ടുള്ളൂ. ഇനിയും അങ്ങനെയെ ചെയ്യൂ.
മകന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മാലിനി ചെറുതായി കരഞ്ഞു. അരുൺ അമ്മയുടെ കണ്ണുനീര് തുടച്ചു കളഞ്ഞ് അവളെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു.
മാലിനി- നിനക്ക് ഈ അമ്മയോട് എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാൻ ഉണ്ടോ?
അരുൺ- അമ്മയെ അറിഞ്ഞ് കൊണ്ട് ഞാൻ വേദനിപ്പിക്കില്ലല്ലോ?
മാലിനി- നിനക്ക് ഒരിക്കലും ഈ അമ്മയെ വേദനിപ്പിക്കാൻ സാധിക്കില്ല. അത് എനിക്കും അറിയാം, നിനക്കും അറിയാം. പിന്നെ എന്തിനാ ഇതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നെ?
അരുൺ- അമ്മയുടെ അടുത്ത് നിന്ന് ഇത് ഒരിക്കൽ കൂടി അറിയാനാ.
മാലിനി- മ്മ്.
അരുൺ- അമ്മേ ഈ ശാന്തിമുഹൂർത്തം അകത്ത് വെച്ച് നടത്തിയാൽ പോരേ? അപ്പോൾപ്പിന്നെ നടന്നോ എന്നുപോലും ആരും അറിയില്ല.
മാലിനി- മേപ്പാടൻ സ്വാമിയാണല്ലോ പരിഹാരം എങ്ങനെ വേണം, എവിടെവെച്ചുവേണം എന്നെല്ലാം പറഞ്ഞത്? അദ്ദേഹം പറഞ്ഞത് അത് പുറത്ത് വെച്ച് വേണം എന്നാണ്. അപ്പോൾ അതിന് മാറ്റം ഉണ്ടാകാൻ പാടില്ല. ഒരു ശാപപരിഹാരം അല്ലേ അത്? നമ്മൾ അത് അക്ഷരം പ്രതി അനുസരിക്കണം. എന്നാലേ ഫലപ്രാപ്തി ഉണ്ടാകൂ. പിന്നെ, ആരെയും അറിയിക്കാൻ അല്ലല്ലോ ഇതെല്ലാം. നമ്മുടെ രക്ഷയ്ക്കായല്ലെ?
അരുൺ- പുറത്ത് നടക്കുന്നത് ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ?
മാലിനി- ഇവിടേക്ക് ആരും വരില്ല.
അരുൺ- ഉറപ്പാണോ?
മാലിനി- അതെ.
അരുൺ- ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ എന്റെയും, അമ്മയുടെയും, ഈ ഇല്ലത്തിന്റെയും മാനം കടല് കടക്കും.
മാലിനി- ഒന്നും സംഭവിക്കില്ല അരുൺ. ധൈര്യമായി ഇരിക്ക്.
അരുൺ- നാളത്തെ കാര്യം ഓർക്കുമ്പോൾ എന്റെ കൈയും കാലും വിറയ്ക്കുകയാണ്.
മാലിനി- എനിക്കും ഉണ്ട്, അങ്ങനെയെല്ലാം.
അരുൺ- നാളെ കഴിഞ്ഞാൽ അമ്മേ എന്നുള്ള വിളി വെറുതെയാവും അല്ലേ?
മാലിനി- വിളി മാത്രം അല്ല. ഇത്രയും നാളും പവിത്രമായി കൊണ്ടു നടന്ന ബന്ധം കൂടിയാണ് മാറുന്നത്.
അരുൺ- ജീവിതത്തിൽ കയ്പ്പേറിയ ഒരുപാട് അനുഭവങ്ങൾ ഉണ്ടാവും എന്ന് പറയാറില്ലേ? പക്ഷേ നമ്മുടേത് കുറച്ചു കൂടുതൽ ആയല്ലേ?
മാലിനി- അതെ. പേരിന് നിന്റെ ഭാര്യ ആവാനായിരുന്നെങ്കിൽ കുഴപ്പം ഇല്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ അങ്ങനെ അല്ലല്ലോ കാര്യങ്ങൾ.