ആദ്യമായി അവനതിൽ ഉമ്മവെക്കാൻ തോന്നി. അവന് കണ്ണുകൾ മാറ്റാൻ തോന്നിയില്ല. അന്നത്തേതിന്റെ ആവർത്തനം പോലെ തോന്നി. വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളാൽ ഓപ്പോളുടെ അരയിൽ ചുറ്റിപ്പിടിച്ച് അവൻ ആ ഏലസ്സ് കെട്ടി. ഓപ്പോളുടെ ദേഹം ഒന്ന് വിറച്ചത് അരുൺ കൈകളിൽ അറിഞ്ഞു.
മുഖമുയർത്തിയപ്പോഴേയ്ക്കും അവനാകെ ചുവന്നുപോയിരുന്നു. കണ്ണുകൾ അടച്ച് ധ്യാനത്തിലായിരുന്ന മേപ്പാടനും ഓപ്പോളും അതു കണ്ടില്ല. എന്നാൽ തന്റെ മകന്റെ മുഖം ചുവന്നത് മാലിനി കണ്ടു. അവൾ സന്തോഷത്തോടെ ഒന്നു പുഞ്ചിരിച്ചു.
മേപ്പാടൻ- ഇനി എഴുന്നേറ്റ് നിന്നോളൂ.
അരുൺ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു.
മേപ്പാടൻ- ഇനി നിങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിന്റെ അടുത്ത ഒരു പ്രധാന ഘട്ടത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്. എല്ലാം മംഗളം ആയി നടക്കാൻ ദേവിയോട് മനസ്സ് ഉരുകി പ്രാർത്ഥിച്ചേക്ക്.
മാലിനി- മ്മ്.
മാലിനിയും അരുണും ഓപ്പോളും കണ്ണുകൾ അടച്ച് കൈകൂപ്പി പ്രാർത്ഥിക്കാൻ തുടങ്ങി. അൽപനേരം കഴിഞ്ഞ് അവർ കണ്ണുകൾ തുറന്നു.
മേപ്പാടൻ മഞ്ഞ ചരടിൽ കോർത്ത ഒരു താലിമാല എടുത്തു.
മേപ്പാടൻ തന്റെ കയ്യിൽ ഒരു മഞ്ഞച്ചരടിൽ കോർത്ത താലി എടുത്ത് അരുണിന് നീട്ടി.
അവൻ അത് വാങ്ങി.
മേപ്പാടൻ- ദേവിയെ മനസ്സിൽ ധ്യാനിച്ച് ഇത് ഇനി ആ അമ്മയുടെ കഴുത്തിൽ കെട്ടിക്കോളൂ.
അരുൺ അനുവാദത്തിനെന്നപോലെ മാലിനിയെ, അമ്മയെ, തന്റെ ഭാര്യയെ നോക്കി.
നിറപുഞ്ചിരിയോടെ മാലിനി കൈകൾ ഉയർത്തി അനുഗ്രഹിച്ചു.
അരുൺ ഓപ്പോളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.
ഓപ്പോൾ അവനെ തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്ത് പക്ഷേ കണ്ണീർ ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അരുൺ മെല്ലെ ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. രണ്ട് നീലത്തടാകങ്ങൾ പോലെ അവന് തോന്നി.
അവൻ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നത് പോലെ ആ കണ്ണുകളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നോക്കി.
ഓപ്പോൾ തലയാട്ടി.
അരുൺ ഒരു വലിയ ദീർഘനിശ്വാസം എടുത്തു. അവന്റെ കൈകൾ ഓപ്പോളുടെ കഴുത്തിനെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് നീങ്ങി. അവന്റെ കൈകൾ ചലിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുന്നത് പോലെ തോന്നി.
ഓപ്പോൾ അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരുകൈകളാൽ അവന്റെ കൈകൾ ഉയർത്തി തന്റെ കഴുത്തിലേക്ക് ചേർത്തു.
ഓപ്പോൾ ഇത് ആഗ്രഹിച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന് എന്തുകൊണ്ടോ ആ നിമിഷം അവന്റെ മനസ്സ് പറഞ്ഞു.
അരുൺ വിറക്കുന്ന കൈകളാൽ അവൻ ആ താലി, ഓപ്പോളുടെ കഴുത്തിൽ വെച്ചു. എന്നിട്ട് അമ്മയെപ്പോലെ തന്നെ രണ്ട് കെട്ട് കൊണ്ട് അതിനെ മുറുക്കി. എന്നിട്ട് ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഇരുകവിളിലേയും മിഴിനീർ തുടച്ചു.
മേപ്പാടൻ സ്വാമിയുടെ മുമ്പിലാണെന്നത് മറന്ന്, ഓപ്പോൾ അവനെ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. എന്നിട്ടവന്റെ കവിളുകളിൽ ഉമ്മവെച്ചു.
ഓപ്പോൾ ഇത് ഒരുപാട് ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നു എന്ന് അരുൺ അത്ഭുതത്തോടെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. അവൻ വിസ്മയം നിറഞ്ഞ മിഴികളാൽ അമ്മയെ നോക്കി.
മാലിനി നിറകണ്ണുകളോടെ പുഞ്ചിരിയോടെ ‘അതേ’ എന്നർത്ഥത്തിൽ തലയാട്ടി.
മേപ്പാടൻ ധ്യാനത്തിൽ ഇരുന്നു.
അരുണും ഓപ്പോളും തിരിഞ്ഞ് സ്വാമിയുടെ മുൻപിൽ മുട്ടുകുത്തി വണങ്ങി.
മേപ്പാടൻ ഒരു തുറന്ന ചെപ്പിലെ സിന്ധൂരം അരുണിന് നീട്ടി.
മേപ്പാടൻ- ഈ സിന്ധൂരം ആ നെറുകിൽ തൊടുവിച്ചോളൂ.
അരുൺ സിന്ധൂരം ഓപ്പോളുടെ തിരുനെറ്റിയിൽ ചാർത്തി.
ഓപ്പോളോട് മേപ്പാടൻ- രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞ് നിങ്ങളിലൂടെ ഒരു പെൺപ്രജയാകും ഉണ്ടാവുക. ആ രണ്ടു പ്രജകളുടേയും ഭാവിസംയോഗത്താൽ എല്ലാം ശുഭമാകും. പ്രധാന ശാപം പോക്കിയിരിക്കുന്നു. നാളെയാണ് നിങ്ങളുടെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം. അത് വീടിനുള്ളിൽ മതി. നാളെ പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ ആണ്. അതുകൊണ്ടാണ് നിങ്ങളെ ഇന്നുതന്നെ ഇവിടെ വരുത്തിയത്. ശാന്തിമുഹൂർത്തം വരെ നിങ്ങൾ ഇരുവരും തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെടരുത്. ഇനി പൊയ്ക്കോളൂ. നിങ്ങൾ തിരികെ ഭവനത്തിൽ എത്തുന്നത് വരെ എനിക്കും ശങ്കര സ്വാമിക്കും കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യാനുണ്ട്.
മാലിനി- സ്വാമി, ദക്ഷിണ?
മേപ്പാടൻ- നിങ്ങൾ ഇരുപ്രജകളും ആയി ഇവിടെ വരണം. അപ്പോൾ മതി.
മൂന്നുപേരും മേപ്പാടനെ വണങ്ങി പുറത്തിറങ്ങി.