അരുൺ ഇടക്ക് ഊട്ടിയിൽ എത്തി. നേരത്തെ അറിയിച്ചത് അനുസരിച്ച് ഓപ്പോളമ്മ അവനെ കാത്ത് തേൻ ഒലിപ്പിച്ച് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു! അരുൺ ആ തേൻ മുഴുവൻ ഊറ്റിയെങ്കിലും വീണ്ടും വീണ്ടും ഒലിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു.
ഇതേ ആവർത്തനവും ആയി മാസങ്ങൾ കടന്നുപോയി.
മാലിനി പ്രസവം അടുക്കാറായപ്പോൾ ഊട്ടിയിലേക്ക് വന്നു. എല്ലാ ചെക്കപ്പും കൃത്യമായി നടത്തിയിരുന്നതിനാലും ദൈവാനുഗ്രഹത്തലും ഡോക്ടറുടെ സാന്നിധ്യത്തിലും ലോക്കൽ നഴ്സിന്റെ സഹായത്താലും അടുത്തുള്ള ക്ളിനിക്കിൽ വച്ച് മാലിനി ഒരു ആൺകുഞ്ഞിനെ പ്രസവിച്ചു. നോർമൽ ഡെലിവറി ആയതിനാൽ മൂന്നാം ദിവസം തന്നെ അമ്മയും കുഞ്ഞും ബംഗ്ളാവിൽ എത്തി.
ഡോക്ടറും മകനും ഒരാഴ്ച്ച അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. മകൻ ജോലിയിൽ വർക്ക് ഫ്രം ഹോം എടുത്തിരുന്നു. ഡോക്ടർ മകനുവേണ്ടി രാത്രി വർക്ക് ചെയ്തു.
ഡോക്ടറോട് ഓപ്പോൾ- പ്രസവം നിർത്തിയതാണോ?
ഡോക്ടർ- അല്ല. ഇപ്പോൾ കോപ്പർ-റ്റീയിൽ ആണ്
ഓപ്പോൾ- മറ്റേണ്ടിവരുമോ?
ഡോക്ടർ- വേണ്ടിവരും എന്നാണ് തോന്നുന്നത്. അവന് ആഗ്രഹം ഉണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞു, ഇന്നലെ രാത്രി.
ഓപ്പോൾ- നന്നായി.
അരുൺ മകനെക്കാണാൻ ഒരുമാസത്തെ ലീവെടുത്ത് പറന്നെത്തി.
ഓപ്പോളും മകനും, അമ്മയുടെയും മകന്റെയും അരികിൽ കിടന്ന് തകർത്തു പണ്ണി.
അരുൺ ഓർത്തു, തന്റെ മകനും രണ്ട് അമ്മമാരായി.
മാലിനി പിന്നെ തിരികെ ജോലിക്ക് പോയില്ല. മുമ്പും അതിന്റെ ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു. ഓപ്പോളുടെ ഫാമിങ്ങിൽ സഹായിച്ചാൽ മതിയായിരുന്നു. ഇത്തവണ കൂടുതൽ ദിവസം ഊട്ടിയിൽ നിന്നപ്പോൾ ആണ് ഓപ്പോളുടെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ മാലിനി നേരിട്ട് മനസ്സിലാക്കിയത്. അപ്പോഴാണ് മാലിനിക്ക് അരുണിനെക്കൊണ്ട് ഓപ്പോൾക്ക് സഹായമാകും എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്.
ഓപ്പോളോട് പറയാതെ, അരുണിനോട് മാലിനി ആവശ്യം പറഞ്ഞു.
അവനും തിരികെ പോരുന്നത് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. അവന് തന്റെ അമ്മമാരെയും കുഞ്ഞിനേയും കാണാതെ ജീവിതം മടുത്തു തുടങ്ങിയിരുന്നു. ഒരു വർഷമേ വിദേശത്ത് ജീവിച്ചുള്ളൂ എങ്കിലും അവനത് ഒരു യുഗം പോലെയാണ് തോന്നിയത്.
അരുൺ ഇത്തവണ പോന്നപ്പോൾ ആറുമാസത്തെ വർക്ക് ഫ്രം ഹോം എടുത്താണ് പോന്നത്. അവന്റെ കമ്പനി അത് സമ്മതിച്ചിരുന്നു.
പതുക്കെ അവൻ ഓപ്പോളെ സഹായിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഒപ്പം എല്ലാം ഓപ്പോളിൽ നിന്ന് പഠിക്കാനും ആരംഭിച്ചു.
വളരെ ക്ഷമയും സഹനവും ആണ് ഓപ്പോൾ ഇതിൽ അർപ്പിക്കുന്നതെന്നും അതിനാലാണ് ഇതു നന്നായി നടക്കുന്നതെന്നും അവൻ വേഗം മനസ്സിലാക്കി.
ഇവിടെയും അരുൺ തന്റെ അമ്മമാരോടുള്ള അതേ അർപ്പണ ചിന്താഗതി നടപ്പിലാക്കി.
ഓപ്പോളുടെ ഒപ്പം നിന്ന് എല്ലാം കണ്ടറിഞ്ഞ് ചെയ്യുന്നതോടൊപ്പം, വിഭവങ്ങൾ ഡയറക്ടായി കയറ്റുമതി നടത്താൻ ആരംഭമിട്ടു.
മാലിനിക്കും, ഓപ്പോൾക്കും അരുണിന്റെ സാമിപ്യവും അർപ്പണവും ഉണ്ടാക്കിയ ശാന്തിയും സമാധാനവും ചില്ലറയല്ല. അവർ മതിമറന്ന സ്നേഹത്തിലൂടെ അവനോടത് പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
ഓപ്പോൾ മാത്രം ഇടക്കെല്ലാം നാട്ടിൽ പോയിവന്നു. അവിടെ പണിക്കാർക്കെല്ലാം മാലിനിയും അരുണും വിദേശത്താണെന്നേ അറിയൂ. അവർ വഴി നാട്ടുകാർക്കും.
ഒറ്റയ്ക്ക് അവർക്കും കൂടി വേണ്ടി ഓടിനടക്കുന്ന ഓപ്പോളോട് അതിനാൽ പണിക്കാർക്കെല്ലാം സ്നേഹവും സഹതാപവും ആണ്.
രണ്ടുവർഷം കഴിഞ്ഞുപോയത് ആരും അറിഞ്ഞില്ല.
അരുൺ പൂർണമായി ഫാമിങ്ങിൽ ഓപ്പോളുടെ സഹായി ആയി. മാലിനി ഫിനാൻഷ്യൽ ഡയറക്ടർ ആയി. കമ്പനിയാക്കി അതിനെ വളർത്തി. നൂറേക്കറിൽ നിന്ന് ഇരുനൂറിലേക്ക് അവരുടെ ഫാം വളർന്നു.
മാലിനിയുടെയും അരുണിന്റേയും മകൻ മോഹന് രണ്ടുവയസ്സായി.
പിറന്നാൾ ആഘോഷത്തിന് ഡോക്ടറും വന്നിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.
കൂടെ മകനും, അവരുടെ ഒന്നര വയസ്സുള്ള മകനും!
ഒരിക്കൽ ഭർത്താവ് ലീവിന് വരുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ ഡോക്ടർ മകനിൽ നിന്ന് പണി പറ്റിച്ചു. ഗർഭിണിയായപ്പോൾ ഭർത്താവിനോട്, മകന് വലിയ മാനക്കേടും എതിർപ്പുമാണെന്നും ഒന്ന് സംസാരിക്കണം എന്നും ആവശ്യപ്പെട്ടു.