ഒപ്പം വിശ്വസ്തരായ പണിക്കാർ.
അല്ല അവരും ഇവിടത്തെ അംഗങ്ങൾ തന്നെ. എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലല്ലെങ്കിലും.
തറവാട്ടിനകത്ത് തനിക്കും മാലിനിക്കും അല്ലാതെ മറ്റൊരുവാക്കില്ല.
തന്റെ എറാൻ മൂളിയാകാൻ ഒരിക്കലും മാലിനിയെ അനുവദിച്ചുമില്ല. അവളിലെ പെണ്ണിനെ സ്വതന്ത്രയാക്കാൻ താൻ നിർബന്ധിച്ചു, സഹായിച്ചു.
അതിന്റെ പരിണാമമാണ് ഇന്നത്തെ തന്റെ ഈ വലതുകാൽ വെയ്പ്പ്.
വീണ്ടും ഒരു ആദ്യരാത്രിയിലേക്ക്.
തങ്ങൾ ജീവൻ തിരികെപ്പിടിച്ച തങ്ങളുടെ മകന്റെ മണിയറയിലേക്ക്.
സ്വന്തം അമ്മയിൽ തന്റെ ആദ്യജാതനെ ഉരുവാക്കിയ തങ്ങളുടെ ഭർത്താവിന്റെ അരികിലേക്ക്.
ആ മകന്റെ പൗരുഷം അമ്മയിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുന്നതു കണ്ട് പൊട്ടിയൊഴുകിയ തന്റെ തേൻപുഴ ഇന്നു മുതൽ അവൻ തുറന്നുവിടും. പാനം ചെയ്യും.
അന്നത്തെ അവരുടെ ശാന്തിമുഹൂർത്തം താൻ മൊബൈലിൽ കണ്ടിരുന്നില്ലെങ്കിൽ അവരെ ഇരുവരെയും താൻ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കില്ലായിരുന്നു.
മാലിനി മകന്റെ ജീവനുവേണ്ടി തുടങ്ങിയ തപസ്സായിരുന്നു അന്ന്. അതവൾ ഇപ്പോഴും തുടരുന്നു. അതിനുള്ള ഹോമങ്ങളാണ് അവൾക്ക് ഓരോ രതിയും. അടുത്ത രണ്ടു ദശാബ്ദം എങ്കിലും ഇതു തുടരണം. അപ്പോഴേക്കും തന്റെ തപസ്സിന്റെ പാത അതിലേക്ക് ലയിക്കും. അതിനുശേഷമേ തങ്ങൾക്ക് മോക്ഷമുള്ളൂ.
അരുൺ കട്ടിലിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു കഴിഞ്ഞു. തന്റെ തപസ്സിന്റെ തുടക്കം ആയി. മനസ്സും ശരീരവും ഇന്നുമുതൽ ആ തപസ്സിൽ ലയിക്കും. അതിന് ലോകം പോലും പ്രശ്നമല്ല.
അക്ഷമയോടെയണെങ്കിലും താനും അവന്റെ വിത്തുമുളയ്ക്കാനായി കാത്തിരിക്കും.
ഓപ്പോൾ വാതിൽ അടച്ച് മെല്ലെ നടന്നുവരുന്നത് അരുൺ നോക്കിയിരുന്നു. ഓപ്പോളെ കാത്ത് കട്ടിലിൽ ചാരിക്കിടക്കുകയായിരുന്നു അവൻ.
മുമ്പെല്ലാം അഥവാ ഓർമ്മവെച്ച നാൾ മുതൽ, ഓപ്പോളും താനും കളിച്ചുചിരിച്ച്, തന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചും, ഉന്തിത്തള്ളിയും മറ്റുമായിരുന്നു ഓപ്പോൾ മുറിയിൽ എത്തിച്ചിരുന്നത്.
ഇന്ന് ഉച്ചക്ക് അങ്ങനെയൊക്കെ ഉണ്ടായെങ്കിലും ഹൃദയം ഉച്ചത്തിൽ മിടിക്കുന്നത് അരുണിന് കേൾക്കാമായിരുന്നു.
അമ്മയുമായുള്ള ശാന്തിമുഹൂർത്തത്തിന് തന്റെ ആശങ്കകൾ ഒരൊറ്റ ചുംബനത്തിലൂടെയാണ് അമ്മ മായയായി മാറ്റിയത്. അതിനു കാരണം തന്റെ സ്വപ്നങ്ങളും ആയിരുന്നു. ആ സ്വപ്നങ്ങളിലെ മുഖം ആ പന്തങ്ങളുടെ വെളിച്ചത്തിൽ ഒരു മൂടുപടം മാറ്റി തെളിഞ്ഞപ്പോൾ, അത് അമ്മയാണെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ ജീവിതം മനസ്സിൽ അമ്മക്കായി സമർപ്പിക്കുകയാണ് ചെയ്തത്. പിന്നീടാണ് ലോകത്ത് മറ്റൊരമ്മയും ചെയ്യാത്ത ത്യാഗമാണ് അമ്മയുടേതെന്ന് മനസ്സിലായത്. അപ്പോൾ തന്റെ ആ സമർപ്പണം അർത്ഥവത്തും, അർഹതപ്പെട്ടതും, ഏറ്റവും ചെറുതുമാണെന്നും തിരിച്ചറിഞ്ഞു. പിന്നെ അമ്മയ്ക്ക് എന്തെല്ലാം സന്തോഷം ഈ മകനെക്കൊണ്ട് നല്കാമോ അതെല്ലാം യാതൊരു ചോദ്യങ്ങളും ഇല്ലാതെ നല്കും എന്നുറപ്പിച്ചു.
ഓപ്പോളോട് അമ്മയുടെ മനസ്സിലുള്ള നിറഞ്ഞ സ്നേഹം തനിക്കറിയാം. അതിനാൽ അമ്മയുടെ മനസ്സിൽ താനും അമ്മയ്ക്ക് നൽകുന്ന അതേ സന്തോഷങ്ങൾ ഓപ്പോൾക്കും നൽകണം എന്നതാണ് അമ്മയുടെ ആഗ്രഹം എന്ന് മനസ്സിലാക്കി. അപ്പോൾ പിന്നെ അമ്മയുടെ അതേ നിലയിൽ ഓപ്പോളെയും കാണാൻ തീരുമാനിച്ചു. അമ്മയോടും ഓപ്പോളോടും ഉള്ള സ്നേഹത്തിന് യാതൊരു മാറ്റവും ഇല്ല. അമ്മയോട് എങ്ങനെയോ അതേ വിധത്തിൽ തന്നെ ഓപ്പോളും തന്റെ മനസ്സിൽ വാഴും. ഇരുവർക്കും ഒരേ സന്തോഷങ്ങളും സംതൃപ്തിയും നിറയെ നല്കും. അതാണ് തന്റെ മനസ്സിലെ സന്തോഷം.
അരുൺ മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു. അടിവെച്ചടിവെച്ച് നടന്നുവരുന്ന ഓപ്പോളെ നോക്കി.
തന്റെ അമ്മ തന്നെ! അന്ന് അമ്മ ധരിച്ചിരുന്ന അതേ സാരി, അതേ ആഭരണങ്ങൾ. എല്ലാം.
പെട്ടെന്നാണ് അരുണിനത് മനസ്സിലായത്. ഓപ്പോൾക്കും തന്റെ അമ്മയ്ക്ക് നൽകുന്ന അതേ സന്തോഷമാണ് വേണ്ടത്. അമ്മയെ താൻ എങ്ങനെയെല്ലാം സുഖിപ്പിക്കുന്നോ അതെല്ലാമാണ് ഓപ്പോൾ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്! അമ്മയുടെ മുഖത്ത് നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന സുഖസംതൃപ്തിയാണ് ഓപ്പോളും തേടുന്നത്.