അഞ്ജലി അവനെ നോക്കി.
“ഇതാണോ വേറെ വിഷയം?”
നവീൻ മിണ്ടിയില്ല.
അഞ്ജലിയുടെ
മനസ്സിൽ പെട്ടെന്നൊരു സന്തോഷം മുളച്ചു. അവൻ അസൂയപ്പെടുകയാണോ?
ആ ചിന്ത ഇഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ അവൾക്ക് സ്വന്തം മനസ്സിനോട് ലജ്ജ തോന്നി.
“അരവിന്ദ് നല്ല ആളാണ്,” അവൾ മനപ്പൂർവം പറഞ്ഞു.
“ഞാൻ മോശമാണെന്ന് പറഞ്ഞില്ല.”
“എന്നെ പഠിക്കാൻ സഹായിക്കും.”
“നിനക്ക് സഹായം വേണ്ടിവരുമോ?”
“എല്ലാവർക്കും ചിലപ്പോൾ വേണം.”
“ഗണിതത്തിൽ സംശയമുണ്ടെങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞുതരാം.”
“നീ ചരിത്രമല്ലേ പഠിക്കാൻ പോകുന്നത്?”
“അതുകൊണ്ട് കണക്കറിയില്ലെന്നില്ല.”
“അരവിന്ദ് പറഞ്ഞുതരും.”
നവീൻ വീണ്ടും ശക്തിയായി തുഴഞ്ഞു.
അഞ്ജലി മുഖം തിരിച്ച് ചിരിച്ചു.
“എന്തിനാണ് ചിരിക്കുന്നത്?” അവൻ ചോദിച്ചു.
“വള്ളം ഇന്ന് വേഗം പോകുന്നുണ്ട്.”
“ഒഴുക്ക് അനുകൂലമാണ്.”
“അതായിരിക്കും.”
കടവിലെത്തിയപ്പോൾ അഞ്ജലി ഇറങ്ങിയില്ല. നവീൻ അവളെ നോക്കി.
“എന്താണ്?”
“നിനക്ക് എന്നോടു എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കാനുണ്ടോ?”
“ഇല്ല.”
“ഉറപ്പാണോ?”
“ഉണ്ട്.”
“അപ്പോൾ ശരി.”
അവൾ ഇറങ്ങി. പടിയുടെ മുകളിലെത്തിയപ്പോൾ തിരിഞ്ഞു.
“ഞാനും അരവിന്ദും സുഹൃത്തുക്കൾ മാത്രമാണ്.”
നവീന്റെ മുഖത്തെ ആശ്വാസം മറയ്ക്കാനായില്ല.
“ഞാൻ ചോദിച്ചില്ലല്ലോ .”
“അതുകൊണ്ടാണ് പറഞ്ഞത്.”
അവൾ വീട്ടിലേക്കു നടന്നു.
അന്ന് രാത്രി നവീന് ‘എ’യുടെ കത്ത് ലഭിച്ചു.
ഈ നാട്ടിൽ ആളുകൾ എന്റെ പേരിനൊപ്പം മറ്റൊരാളുടെ പേര് ചേർത്ത് സംസാരിക്കുന്നുണ്ട്. എനിക്ക് അയാളോട് അങ്ങനെ ഒന്നുമില്ല.
എന്നാൽ എനിക്ക് പരിചയമുള്ള മറ്റൊരാൾ ആ വാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ അസ്വസ്ഥനായെന്നു തോന്നി. അയാൾക്ക് അസൂയയാണെന്ന് കരുതിയത് എനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഇതെഴുതുമ്പോൾ ഞാൻ മോശം വ്യക്തിപോലെ തോന്നുന്നുണ്ടോ?
നവീന്റെ ഹൃദയം വേദനയോടെ മിടിച്ചു.
അഞ്ജലിയും ‘എ’യും ഒരേ തരത്തിലുള്ള അനുഭവത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്. രണ്ടുപേർക്കും മറ്റൊരാളുടെ അസൂയ ഇഷ്ടമാണ്. ഇനി എന്റെ സംശയം പോലെ എ, അഞ്ജലി ആയിരിക്കുമോ? ചോദിക്കണോ
?
‘എ’ എഴുതുന്ന ആൾ ആരായിരിക്കും? ഇനി ഞാനായിരിക്കുമോ?
നവീൻ മറുപടി എഴുതി:
നമ്മളെക്കുറിച്ച് ആരെങ്കിലും ശ്രദ്ധിക്കുന്നുവെന്ന അറിവ് ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത് മോശമല്ല.
പക്ഷേ അസൂയ സ്നേഹത്തിന്റെ തെളിവാണെന്ന് കരുതരുത്. ചിലപ്പോൾ അത് ഉടമസ്ഥതയുടെ തോന്നൽ മാത്രമായിരിക്കും.
അയാൾ നിങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിൽ സൂക്ഷിക്കുക. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ സന്തോഷം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയമാണ് അയാൾക്കുള്ളതെങ്കിൽ, ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങൾ അയാൾക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ടവളായിരിക്കാം.
അഞ്ജലി കത്ത് വായിച്ചപ്പോൾ അവസാനത്തെ വാചകത്തിൽ വിരൽ നിർത്തി.
നിങ്ങൾ അയാൾക്ക് പ്രധാനപ്പെട്ടവളായിരിക്കാം.
അടുത്ത ദിവസം നവീന്റെ വള്ളത്തിൽ കയറുമ്പോൾ അവൾ സാധാരണപോലെ പെരുമാറാൻ ശ്രമിച്ചു.
നവീനും അതേ ശ്രമത്തിലായിരുന്നു.
രണ്ടുപേരും പരാജയപ്പെട്ടു.
അവരുടെ നോട്ടങ്ങൾ പതിവിലധികം തവണ കൂട്ടിമുട്ടി.
ഓരോ തവണയും ആദ്യം കണ്ണ് മാറ്റിയത് ആരാണെന്ന് ഇരുവരും ശ്രദ്ധിച്ചു.
അധ്യായം 15: കുട്ടനാടിന് അപ്പുറമുള്ള സ്വപ്നങ്ങൾ
സ്കൂളുകൾ ചേർന്നു ഒരു കരിയർ മാർഗനിർദേശ പരിപാടി സംഘടിപ്പിച്ചു.
കോളേജ് അപേക്ഷകൾ, പ്രവേശനപരീക്ഷകൾ, തൊഴിൽസാധ്യതകൾ എന്നിവയെക്കുറിച്ച് പട്ടണത്തിൽനിന്നെത്തിയ അധ്യാപകൻ സംസാരിച്ചു. ഡോക്ടർ, എൻജിനിയർ, ബാങ്ക് ഉദ്യോഗസ്ഥൻ, അധ്യാപകൻ, മാധ്യമപ്രവർത്തകൻ. ഓരോ തൊഴിലിനോടും ചേർന്ന് ആവശ്യമായ കോഴ്സുകളുടെയും ചെലവിന്റെയും പട്ടിക പറഞ്ഞു.
അഞ്ജലി മുൻനിരയിൽ ഇരുന്ന് കുറിപ്പെടുത്തു.
പത്രപ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചു. നഗരത്തിലെ കോളേജുകൾ, പ്രവേശനത്തിനുള്ള യോഗ്യത, ഭാഷാപരിചയം. ലോകത്തെ കാണാനും മനുഷ്യരുടെ കഥകൾ എഴുതാനും കഴിയുന്ന ജോലി.
പരിപാടി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ അവൾക്ക് ഉത്സാഹമുണ്ടായിരുന്നു.
നവീൻ നിശ്ശബ്ദനായിരുന്നു.
അവർ കടവിലേക്കു നടക്കുമ്പോൾ അഞ്ജലി ചോദിച്ചു:
“നീ എന്താണ് ഒന്നും പറയാത്തത്?”