അവൾ അന്നുതന്നെ മറുപടി എഴുതി.
പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ,
കത്ത് എത്തിയെന്നു പറയാൻ മറ്റൊരു കത്ത് എത്തുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കേണ്ടിവരുന്നത് കത്തുകളുടെ ഏറ്റവും മോശം സ്വഭാവമാണ്.
പാലത്തിനരികിൽ ഞാൻ വരുമെന്ന് എനിക്കും ഉറപ്പില്ലായിരുന്നു. ഗോപാലൻ മാഷാണ് വഴി കണ്ടെത്തിയത്. വീട്ടിൽ ലൈബ്രറിയിലെ പഴയ രജിസ്റ്റർ തിരികെ കൊടുക്കാനുണ്ടെന്നു പറഞ്ഞു.
മാഷിന് ഇപ്പോൾ ചെറിയ കള്ളങ്ങൾ പറയുന്നതിൽ പരിശീലനം കിട്ടി.
ബസിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിയിരുന്നെങ്കിൽ നിന്നെ വീണ്ടും കയറ്റാൻ ഞാൻ സമ്മതിക്കുമായിരുന്നില്ല. അതുകൊണ്ട് നിർത്താതിരുന്നത് നന്നായി എന്നു പറയണം. പക്ഷേ പറയുന്നില്ല.
വീട്ടിൽ പഴയപോലെ സംസാരമില്ല. അച്ഛൻ എന്റെ പഠനത്തെക്കുറിച്ച് മാത്രം ചോദിക്കും. അമ്മ നിന്റെ കത്ത് കണ്ടിട്ടും തുറന്നില്ല. ഇതു വലിയ മാറ്റമാണോ എന്നറിയില്ല. ചെറിയ മാറ്റം തന്നെയാണ്.
നീ ചൂടിനെക്കുറിച്ച് എഴുതിയപ്പോൾ ഇവിടെ മഴ തുടങ്ങി. ജനൽപ്പാളിയിൽ തട്ടുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ ആരോ അകത്തേക്കു വരാൻ അനുവാദം ചോദിക്കുന്നതുപോലെയാണെന്ന് എഴുതിയതോർമ്മയുണ്ടോ?
ഇപ്പോൾ തുറന്നാലും നീ വരില്ലെന്ന് അറിയാം.
അതുകൊണ്ട് ജനൽ അടച്ചുവെച്ചിട്ടുണ്ട്.
സ്നേഹത്തോടെ,
നിന്റെ അഞ്ജലി.
ആദ്യത്തെ മാസങ്ങളിൽ ആഴ്ചകൾ കത്തുകൾകൊണ്ടാണ് അളന്നത്.
നവീന്റെ രണ്ടാം കത്ത്:
പ്രിയപ്പെട്ട അഞ്ജലി,
ഇന്ന് ആദ്യശമ്പളം കിട്ടി.
കൈയിൽ കിട്ടിയപ്പോൾ ആദ്യം തോന്നിയത് ഇത്ര ചെറുതായൊരു തുകയ്ക്കാണോ ഇത്രയും ദൂരം വന്നത് എന്നാണ്. പിന്നെ രൂപയിലേക്കു കണക്കാക്കിയപ്പോൾ വലിയതായി തോന്നി.
പിന്നീട്
കടവും ഭക്ഷണവും ചെലവും കണക്കാക്കിയപ്പോൾ വീണ്ടും ചെറുതായി.
പണം അക്കങ്ങളനുസരിച്ച് വലുതും ചെറുതുമാകുന്നത് വിചിത്രമാണ്.
വീട്ടിലേക്കു ആദ്യമായി പണം അയച്ചു. അച്ഛന്റെ മരുന്നിനും മായയുടെ ഫീസിനും മതിയാകുമെന്നു കരുതുന്നു. പണം അയച്ചശേഷം മുറിയിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ എനിക്ക് സന്തോഷമുണ്ടായിരുന്നു.
ആദ്യമായി ഇവിടെ വന്നതിനു ഒരു അർത്ഥമുണ്ടെന്നു തോന്നി.
ചരിത്രപുസ്തകം വാങ്ങാൻ കടയിൽ പോയി. വില കണ്ടപ്പോൾ വാങ്ങിയില്ല. ഗോഡൗണിൽ പൊതിയാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന പഴയ ഇംഗ്ലീഷ് പത്രങ്ങൾ കിട്ടും. അവ വായിച്ചു പഠിക്കുകയാണ്.
ലോകത്തിൽ എന്തെല്ലാം സംഭവിക്കുന്നു എന്നു മനസ്സിലാവും. പക്ഷേ പത്രം നമ്മളെക്കുറിച്ച് ഒന്നും എഴുതുന്നില്ല.
രാത്രി പെട്ടികൾക്കിടയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ ചരിത്രം ആരെങ്കിലും എഴുതുമോ?
നീ എഴുതുമോ?
നിന്റെ നവീൻ.
അഞ്ജലിയുടെ മറുപടി:
പ്രിയപ്പെട്ട നവീൻ,
നീ പെട്ടികൾക്കിടയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നവരുടെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് ചോദിച്ചു.
എഴുതാൻ കഴിഞ്ഞാൽ എഴുതും. പക്ഷേ ആദ്യം അവരോടു ചോദിക്കും. അവരുടെ കഥ എങ്ങനെയാണ് പറയേണ്ടതെന്ന് അവർക്കും തീരുമാനിക്കാനാകണം എന്ന് നീ എന്നെ പഠിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്.
ഇവിടെ പരീക്ഷാഫലം വന്നു. പ്രതീക്ഷിച്ചതിലധികം മാർക്ക് കിട്ടി. നഗരത്തിലെ കോളേജുകളിൽ അപേക്ഷിക്കണമെന്ന് അച്ഛൻ പറയുന്നു. ജേർണലിസം പഠിക്കണമെന്ന തീരുമാനത്തെക്കുറിച്ച് അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ എതിർക്കുന്നില്ല.
വീട്ടിൽ നിന്റെ പേര് പറയുന്നില്ല. പക്ഷേ നിന്റെ കത്ത് മേശപ്പുറത്ത് കണ്ടാലും അച്ഛൻ ഒന്നും ചോദിക്കാറില്ല.
മൗനം ചിലപ്പോൾ എതിർപ്പാണോ സമ്മതമാണോ എന്ന് മനസ്സിലാകുന്നില്ല.
ഗോപാലൻ മാഷിനു നീ എത്തിയ വിവരം പറഞ്ഞു. “കടലിനപ്പുറത്തും തപാൽവകുപ്പ് പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ടെന്നു ഇപ്പോൾ മനസ്സിലായല്ലോ” എന്നാണ് പറഞ്ഞത്.
എനിക്ക് ഒരു സംശയമുണ്ട്.
നീ അവിടെ മഴ കാണുമോ?
നിന്റെ അഞ്ജലി.
നവീന്റെ മറുപടി എത്താൻ ഈ തവണ
പതിനാറു ദിവസം എടുത്തു.
പ്രിയപ്പെട്ട അഞ്ജലി,
ഇവിടെ ഇതുവരെ മഴ കണ്ടിട്ടില്ല.
ഒരുദിവസം ആകാശം മേഘാവൃതമായപ്പോൾ എല്ലാവരും പുറത്തേക്കു നോക്കി. രണ്ടു തുള്ളി വീണു. പിന്നെ നിന്നു. ഇവിടെയുള്ളവർ അതിനെയും മഴ എന്നു വിളിച്ചു.
ഞാൻ ചിരിച്ചു.
നമ്മുടെ നാട്ടിലെ മഴ കണ്ട ഒരാൾക്ക് രണ്ടു തുള്ളിയെ മഴ എന്നു വിളിക്കാൻ പറ്റില്ല.