‘ സോറി സാര്… ഞാന് ഉറപ്പിച്ചു കഴിഞ്ഞു… ഇനി അത്തരമൊരു ബന്ധം
സാറുമായി വേണ്ടാന്ന്… അതല്ല… സാറിനു നിര്ബന്ധമാനെങ്കില്… ഞാൻ
വഴങ്ങും… പക്ഷേ… മനസ്സോടെയാവില്ല… എനിക്കു സാറിനെ ധിക്കരിക്കാന്
വയ്യാത്തത് കൊണ്ടു മാത്രം… അവൾ നിവികാരയായി പറഞ്ഞു. ‘ എന്റെ
തുണിയില്ലാത്ത പടങ്ങൾ മറൊറാരാളിന്റെ കയ്യിലുണ്ടെന്ന് എനിക്കറിവാവുന്ന
കാലത്തോളം മന:സമാധാനം എനിക്കുണ്ടാവില്ല…. പിന്നെ സാറിന്റെ ഇഷ്ട…
ഞാന് എഴുന്നേററു. നിന്നിടത്തു നിന്നും അവളനങ്ങിയില്ല. ഒരാവേശത്തിനു
അവളേ വലിച്ചടുപ്പിച്ചു. അവളുടെ നെറുകയില് ഉമ്മവെച്ചു. പിന്നെ ആ മുഖം
എന്റെ നേരെ പിടിച്ചുയര്ത്തി. ആ കണ്ണുകളില് നോക്കി ചോദിച്ചു.
‘ ആ പഴയ ചൂടോടേ നീ എനിക്കൊരുമ്മ തരുമോ… എന്നിട്ട നീ എന്നെ നിശ്ശേഷം
മറന്നോളൂ…”
അവളുടെ കണ്ണിലൊരു പ്രകാശം പരന്നു.
‘ ഈ സാറെന്നെ… അല്ല ചേട്ടന് പിന്നേം എന്നെ പിടിച്ചു കുലുക്കുകാ… ‘
എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട് അവളെന്റെ നെഞ്ചില് ചേര്ന്നു നിന്നിട്ട് പിറുപിറുത്തു.
‘ ഒരു പെണ്ണിനും അവളുടെ ഹൈമന് പൊട്ടിച്ച ആളിനേ… അതും ആദ്യമായിട്ട്
സുഖിപ്പിച്ച് സ്വര്ഗ്ഗത്തില് കേററിയ ആണിനേ മരിക്കുവോളം മറക്കാന് പററത്തില്ല.
ആണുങ്ങൾ പഴയതെല്ലാം മറക്കും… പക്ഷേ പെണ്ണിനു പററത്തില്ല…. ഞാനും ഒരു
പെണ്ണല്ലേ എന്റെ ചേട്ടാ… അവൾ എത്തിക്കുത്തി ആ ലിപ്സ്റ്റിക്കു തേച്ച
പവിഴച്ചുണ്ട് എന്റെ ചുണ്ടില് മുട്ടിച്ചു. അവളുടെ ചുടുനിശ്വാസത്തിന്റെ സുഗന്ധം
എന്റെ മുഖത്തടിച്ചു. ഞാനവളുടെ ചുണ്ടില് ആവേശത്തോടെ ചുംബിച്ചു. ആ
ദീര്ഘചുംബനത്തിന്റെ അവസാനം അവളുടെ കയ് അറിയാതെ എന്റെ പാന്ദിന്റെ
മുഴച്ചുനിന്ന മുന്വശത്ത് തഴുകിപ്പോയി. ഞാൻ എന്റെ അരക്കെട്ടിലേയ്ക്ക് അവളേ
ചേര്ത്തമര്ത്തിപ്പിടിച്ചു. എന്റെ നാക്കും അവളുടെ നാക്കും അന്യോന്യം തഴുകി.
ഞങ്ങളുടെ ശരീരങ്ങള് പരിസരം മറന്ന് ചൂടാകുകയായിരുന്നു. അവള്ക്കു
ശ്വാസം മുട്ടിക്കാണും, അവൾ ചുണ്ടു വലിച്ചെടുത്തു. പെട്ടെന്നെന്തോ ഓര്ത്ത
പോലെ അവള് എന്റെ കാലിന്നിടയിലെ മുഴയില് പിടിച്ചമര്ത്തിയിരുന്ന കൈ
പിന്വലിച്ചു.
‘ അയ്യോ… സോറി സാര്… ഞാനും പെട്ടെന്ന് എല്ലാം മറന്നു പോയി……..
ഇപ്പോള് മനസ്സിലായില്ലേ, സാറു പറഞ്ഞാലും എനിക്കീ ചേട്ടനേ മറക്കാന്
പററില്ലെന്ന്… ‘
എന്നാലും ലിസ്പി…
‘ ഞാന് പോട്ടെ …. ഒത്തിരി ജോലി ബാക്കിയുണ്ട്… അത് തീര്ക്കട്ടെ…
നിന്റെ ഇഷ്ടം… ‘
ആ റഘനനിതംബങ്ങളും കുലുക്കി അവള് നടന്നു പോകുന്നത് മുഴച്ച പാന്ദുമായി
ഞാന് നോക്കി നിന്നു. പിന്നെ കസേരയില് വന്നിരുന്നു ചിന്തിക്കാന് തുടങ്ങി.
എത്ര വികാരവതിയായിട്ടും ലിസ്സി എത്ര നിള്ഛയദാര്ഡ്യത്തോടെ പിന്വാങ്ങി.
അതായിരിക്കും കുടുംബത്തോടടടുക്കുന്നതിന്റെ മഹിമ. എന്തുകൊണ്ട് എനിക്കും
ഇതൊക്കെ നിര്ത്തിക്കൂടാ… കടിഞ്ഞാണില്ലാത്ത ഈ ഓട്ടം എന്നെ
എവിടെക്കൊണ്ടെത്തിക്കും.. ഏതായാലും ചിന്തിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.
ഇനിയും ലിസ്സിയേപ്പൊലെ അല്ലെങ്കില് (പ്രിതിയേപ്പോലെ ആത്മാര്ത്ഥതയുള്ള ഒരു
ജോലിക്കാരിയെക്കിട്ടണം. പൊല്ലാപ്പായി. വരട്ടെ നോക്കാം. എത്രയോ ആള്ക്കാര്
കിടക്കുന്നു വേറേ, ഇവരേക്കാള് മെച്ചപ്പെട്ടവര്. പിന്നെന്താ.
ഒരാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞു. രാവിലെ ഒരു പത്തു മണിയോടു കൂടി മൊബൈലില് ഒരു
ഫോണ് വന്നു.
‘ ഹലോ… എന്നേ മനസ്സിലായോ…” ആ മണിയൊച്ച. എന്റെ ഉള്ളില് ഒരു
കോരിത്തരിപ്പുണ്ടാക്കി.
ആരാ… മനസ്സിലായില്ലല്ലോ…. ഞാന് അറിയാത്ത മട്ടിൽ ചോദിച്ചു.
‘ പോടാ വിത്തുകാളേ…. നിന്റെയൊരു അഭിനയം…” സ്ഫടികം ചിതറുന്ന പോലെ
ആരതിയുടെ പൊട്ടിച്ചിരി എന്റെ കാതില് മുഴങ്ങി.
‘നീ എന്നു വന്നെടീ… വാഴച്ചുണ്ടേ…. ഞാന് അന്വേഷിച്ചു.
‘ ഞങ്ങള് ഇന്നലെ വന്നു…
‘ നീയെന്താ വരുന്ന വിവരം എന്നേ അറിയിക്കാതിരുന്നത്…. ഞാന് പരിഭവിച്ചു.
