അവള് കൊച്ചുകുട്ടിയേപ്പോലെ കൊഞ്ചി.
‘ നിന്നെ മുള്ളുന്നെടം തൊറന്ന് നിന്നെ വേദനിപ്പിക്കാനാ ഞാന് വന്നത്… പക്ഷെ
നീ ഇന്ന് രക്ഷപെട്ടു… ഇനിയും ഞാൻ വരും. അന്ന്… ഞാനാരിക്കും നിന്റെ
അവിടം മണക്കുന്നതും… വെരലിടുന്നതും… തോണ്ടുന്നതും….പിന്നെ… നിന്നെ…”
ഞാന് പിടി വിടാതെ പറഞ്ഞു.
‘ ഇത്രേം നല്ല ചേട്ടന്റെ നാവീന്ന് ഇത്തരം വര്ത്തമാനം പാടില്ല കേട്ടോ… അവൾ
കയ് വലിച്ചു കൊണ്ടു പറഞ്ഞു.
‘ ഹും…ഇത്രേ൦ നല്ല ചേട്ടന്… എടീ കൊച്ചേ… നിന്നേപ്പോലെ …അല്ല,
നിന്നേക്കാളും… നല്ല എത്ര സുന്ദരിമാരുടെ അവിടം ഞാൻ മണത്തിട്ടൊണ്ടെന്ന്
നെനക്കറിയാവോ….?.. ഞാൻ അവളേ വലിച്ച് എന്റെ നേര്ക്കടുപ്പിച്ചു. ഞാനാ
മുഖം പിടിച്ചുയര്ത്തി. എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി അവൾ പറഞ്ഞു.
‘ എനിക്കതറിയണ്ടല്ലോ… എനിക്കീ ചേട്ടന് ഇപ്പം നല്ലവനാ…വെല്യവനാ… അതേ
എനിക്കറിയത്തൊള്ളു… അയ്യോ… പറഞ്ഞു പറഞ്ഞ് എന്തു ചെയ്യാന്
പോകുവാ… അവൾ കുതറി മാറി. അതിനു മുമ്പ് ഞാനാ കവിളില് ഒരുമ്മ
കൊടുത്തു. അവൾ നാണിച്ച് മാറിനിന്നു.
അപ്പോൾ വാതിലിൽ മുട്ടു കേട്ടു. ഞാന് ചെന്നു തുറന്നു നോക്കിയപ്പോള്
അക്കന്. ഗദരി പറഞ്ഞതു ശെരിയായിരുന്നു, അവരുടെ കണ്ണും മുഖവും
കലങ്ങിയിരുന്നു.
‘ സാര്, ഒരു നിമിഷം…. അവര് വെളിയിലേയ്ക്ക് ആംഗ്യം കാണിച്ചു. ഞാന് വാതിൽ
ചാരി വെളിയിലിറങ്ങി.
_ മിസ്റ്റര് ബാബു, ക്ഷമിക്കണം… ബോംബെയില് ഇതിലും വലിയ ബിസിനസ്സു
നടത്തിയവളാ ഞാന്. പക്ഷേ ഇതു പോലെ ഒരിടപാട് ആദ്യമാ…
എനിക്കൊരബദ്ധം പററിയതാ… ഗരി നല്ലവളാ… എന്റെ മകളേപ്പോലെയാ ഞാന്
കരുതിയതും. പക്ഷേ എന്തുകൊണ്ടോ പററിപ്പോയി… ഞാന് നല്ലവളെന്നല്ല
പറയുന്നത്… ഒരു പെണ്ണിനേയും ഞാന് നിര്ബന്ധിച്ചല്ല ഇതു നടത്തുന്നത്…
അതുകൊണ്ടു തന്നെ എന്റെ കസ്റ്റമേര്സിനു എന്നോടു വളരെ തൃപ്തിയാ…
‘ സാരമില്ല… ഞാനുടനെ പോവുകാ… ഗയരി അവളുടെ ചരിത്രം പറയാമെന്നു
പറഞ്ഞു പിടിച്ചിരുത്തിയതാ…” ഞാന് പറഞ്ഞു.
‘ എന്നാ…പിന്നെ… സാറിനു ഞാന് വേറെ ആളെ വിടട്ടെ. രാധയേ
വിളിക്കാം….പത്തു മിനിട്ടിനകം൦…എത്തും…
‘ ഇന്നു വേണ്ടക്കാ… എന്റെ മൂഡു പോയി… അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഞാൻ
തീര്ച്ചയായും വരും…
‘ എങ്കില്… മിസ്റ്റര് ബാബുവിന്റെ ഇഷ്ടം. പിന്നെ പൈസാ എണ്ണി
നോക്കിക്കോണേ… ”
൭… അതൊന്നും വേണ്ട… അക്കനേ എനിക്കു മനസ്സിലായിക്കഴിഞ്ഞു.”
‘ എങ്കില് ശെരി…” അവര് കണ്ണു തുടച്ചു കൊണ്ട് താഴേയ്ക്കു പോയി. കലികാലം,
മനുഷ്യന് ഇങ്ങനെയും മാറി വരുമോ. വേശ്യകളുടെ ദല്ലാള് വേദം പറയുന്നു.
ഞാന് അകത്തു ചെല്ലുമ്പോള് ഗരി ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പടത്തിനു മുമ്പില് കൈ
കൂപ്പി ഇരിക്കുന്നു. എന്നെ കണ്ട ഉടനെ എഴുന്നേററു. ഞാന് വാച്ചില് നോക്കി.
മണി നാലര ആയതേയുള്ളൂ. അപ്പോള് കഥ കേൾക്കാൻ സമയമുണ്ട്. അവൾ ഒരു
പഴഠ പൊരിച്ചതെടുത്ത് എന്റെ നേരേ നീട്ടി, ഞാന് വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്
എന്റെ വായിൽ വച്ചു തന്നു. ഇപ്പോള് അവളുടെ നാണവും പേടിയും
എവിടെപ്പോയി. ചിരപരിചിതരേ പോലെ, അല്ലെങ്കിൽ കളിക്കൂട്ടുകാരെ പോലെ
അവൾ പെരുമാറുന്നു. എനിക്കും അതൊരു സുഖമായി തോന്നി. ഈ
സുന്ദരിപ്പെണ്ണിന്റെ സാമിപ്യം എനിക്കു വളരെ ഹൃദ്യമായി തോന്നി. ഞാന് ഒരു
ബിസ്കറെറടുത്ത് അവളുടെ വായിലും വെച്ചു കൊടുത്തു. അപ്പളാ ചിരിയൊന്നു
കാണണമായിരുന്നു, എന്തൊരു വശ്യമായ ചിരി. അമ്പല്രപാവിനെപ്പോലെ
നിഷകളങ്കമായ പെരുമാററം.
“നീ കഥ തൊടങ്ങ്… എനിക്കു പോകണം… ഞാന് പറഞ്ഞു.
‘ കേള്പ്പിച്ചിട്ടേ വിടത്തൊള്ളു…. അവൾ എന്റെ കസേരയുടെ അടുത്ത് നിലത്ത്
ച്രമ്പം പടിഞ്ഞിരുന്നു.
വടക്കന് കേരളത്തിലേ പേരും പെരുമയും സമ്പത്തുമുള്ള ഒരു ഇല്ലത്തെ
(ബ്രാപ്മണപ്പെണ്ണിന്റെ കളിക്കൂട്ടുകാരൻ. അവരുടെ കാര്യസ്ഥന്റെ മകന്
വാസുദേവന്. സാവിത്രി അന്തര്ജ്ജനത്തിനു സ്കൂളില് പോകാനും വരാനും കൂട്ട്
വാസുദേവന്. അവന് അവളുടെ കാവല്ക്കാരനായി. കാലം മാറിയപ്പോള്
