‘ രാധയ്ക്ക് നിങ്ങളേ നന്നായി പിടിച്ചിരുന്നു. കുറേ ആഴ്ച്ചകളായി അവള്ക്ക്
ഇഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു കസ്റ്റമറായിരുന്നു നിങ്ങള്… പിന്നെ അവൾക്ക് കൂടുതൽ നേരം
തങ്ങാന് പററത്തില്ലായിരുന്നു….. ഈവ്നിങ്ങില് വല്ല സിനിമാപരിപാടിയും
കാണും… ആ പോട്ടെ…”
അവര് അടുക്കളയിലേയ്ക്കു പോയി. പത്തു മിനിട്ടു കഴിഞ്ഞ് തിരികെ വന്നു.
‘ ഗരരിയ്ക്ക് ഇഷ്ടമില്ല… എനിക്കും, ഒട്ടും താല്ര്യം ഇല്ലെങ്കിലും, ഞാന്
അവളേക്കൊണ്ട് സമ്മതിപ്പിച്ചു. ഇന്നലെ അവള് ഒരു സിനിമാ കവിയുടെ
കൂടെയായിരുനു. അയാളുടെ ആവശ്യം എന്താണെന്ന് എനിക്കു നേരത്തേ
അറിയാവുന്നതു കൊണ്ടാ ഞാൻ അവളെ വിട്ടത്. തന്നേയുമല്ല, അയാളുടെ
സ്ഥിരം പെണ്ണിനു സുഖമില്ലായിരുന്നു. പക്ഷേ ഇന്ന്… ഇതങ്ങനെയല്ല. ഒരു
ബലപ്രയോഗം എനിക്ക് ഒട്ടും ഇഷ്ടമില്ല. അവളിതാദ്യമായിട്ടാ… പിന്നെ…
നിങ്ങളോട് നോ എന്നു പറയാനും എനിക്കു പറുന്നില്ല….. തന്ത്രത്തില്
നിങ്ങള്ക്കു കയ്കാര്യം ചെയ്യാമെങ്കില് ചെയ്തോ… അല്ലെങ്കിൽ അവളേ
വിട്ടേക്കണം… കാശും തിരികെത്തരും….. സമ്മതമാണോ…”
‘ പൂര്ണ്ണ സമ്മതം… ഞാന് ബാഗു തുറന്ന് പണം എടുത്തു കൊടുത്തു.
‘ ഇനി മുറിയിലേയ്ക്കു പൊയ്യോളൂ.. മുകളിൽ ഇടത്ത് മൂന്നാമത്തെ മുറി…
അതാണവളുടെ മുറി…”
അല്ലക്കാ… ഒരു സംശയം… ‘ ഞാന് ശബ്ദം താഴത്തി ചിരിച്ചുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു
ങൂം… ചോദിച്ചോളൂ… അവര് ചെവിയോര്ത്തു.
‘ വേലക്കാരിയ്ക്കു രണ്ടാം നിലയിലാണോ മുറി…?…. എന്റെ ഗൂഡസ്മിതം കണ്ട്
അവര് ഒരു വിളറിയ ചിരിയോടെ പറഞ്ഞു.
‘ സരസനാണെന്നു ആദ്യമേ മനസ്സിലായി… ആളല്ലം കുരുട്ടു ബുദ്ധി
കൂടെയാണല്ലേ…”
‘ അല്ലെങ്കില് ബിസിനസ്സുകാരനാകാന് പററത്തില്ലല്ലോ…
ഞാന് ബാഗുമെടുത്ത് മുകളിലേയ്ക്കു പോയി. ഇടയ്ക്കു ഞാനൊന്നു തിരിഞ്ഞു
നോക്കി. അവര് കണ്ണു തുടയ്ക്കുകയാണോ ?
ഞാന് മുറിയില് ചെന്നു. നല്ല അടുക്കും ചിട്ടയുമുള്ള മുറി. വലിയ കട്ടില് പക്ഷേ
മെത്ത തടിപോലെ,; ഒട്ടും മാര്ദ്ദവമില്ല. എന്തിനാ, അല്ലെങ്കില്തന്നേ മെത്തയ്ക്കു
മാര്ദ്ദവം, അതിലും മാര്ദ്ദവമുള്ള ഒരു പെണ്ണിന്റെ മെയ്യല്ലേ ഈ മെത്തയില് എന്റെ
കൂടെ കിടക്കാന് പോകുന്നത്.
മൂലയ്ക്ക് ഒരു സ്റ്റൂളില് ഗുരുവായൂരപ്പന്റെ പടം, അതിനു മുമ്പിൽ ചെറിയ
നിലവിളക്കും സാമ്പരാണിത്തിരികളും, ഒരു സുഗന്ധം ആ മുറിയിൽ തങ്ങി
നില്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞാന് ജനല് തുറന്നിട്ടു, കര്ട്ടന് മാററിയപ്പോള് നല്ല
(പകൃതി ദൃശ്യം.
ഗുരുവായുരപ്പന്റെ വട്ഠ ഞാന് തിരിച്ചു വെച്ചു. കാര്യം, ആളു
പതിനാറായിരത്തെട്ടെണ്ണത്ഞിനേ കയ്കാര്യം ചെയ്തവനാണെങ്കിലും ഇന്ന്
അങ്ങേരുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചു ഒരു കുന്നിപ്പെണ്ണിന്റെ സീലു പൊട്ടിക്കാന് ഒരു
വൈമനസ്യം. ഷര്ട്ടൂരി ഹാങ്ങറിലിട്ടു, ഫാന് ഓൺ ചെയ്തു, കട്ടിലിൽ
കാത്തിരുന്നു.
അഞ്ചു മിനിട്ടിനകം ആളെത്തി. കൈലി മാറി ഒരു കരയുള്ള വെള്ളമുണ്ടും
ബ്ബയസു൦ം കരയുള്ള നേരിയതും വേഷം, കൂടുതലായി ഒരു പൊട്ടു തൊട്ടിട്ടുണ്ട്,
അസ്പൽല് കേരളിയ ഗ്രാമത്തിന്റെ ശാലീനതയുടെ തനി പ്രതികം. അവൾ
വാതില്ക്കല് തന്നെ നിന്നു, തല കുനിച്ച്.
‘ അകത്തേയ്ക്കു കേറിയിട്ട ആ വാതിലടച്ചോളൂ…. ഞാന് പറഞ്ഞു. അവളനുസരിച്ചു.
_ അക്കന് എല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ… ഇഷ്ടമില്ല എന്നെനിക്കറിയാം… ഇഷ്ടമിലാത്തവരേ
ഞാന് തൊടുക പോലുമില്ല…
ങൂം.” തല കുനിച്ചുള്ള മൂളല്.
‘ ഇവിടെ വന്നിരിക്കൂ…. അവൾ മെല്ലെ നടന്നു വന്ന് കസേരയുടെ അരികില്
നിന്നു. ഞാനവളേ ഒന്നു നോക്കിക്കണ്ടു. വശ്യസുന്ദരമായ മുഖം, തുടുത്ത
ചുവപ്പുഛവിയാര്ന്ന കവിളുകള്, തൂവെള്ള നിറം.. വിടര്ത്തിയിട്ട ചുരുളലകൾ
പോലെയുള്ള മുടി. ചുണ്ടില് ലിപ്സ്റ്റിക്കില്ല എന്നു തോന്നുന്നു. വിറയ്ക്കുന്ന
ചുണ്ടുകള്. അല്പം നീണ്ട കഴുത്ത്. നേരിയതിനേ ഉയര്ത്തിക്കാട്ടുന്ന പരിപൂര്ണ്ണ
വളര്ച്ചയും വലിപ്പവുമുള്ള മാറുകള്. ആ മുലക്കണ്ണുകളുടെ കൂര്ത്ത അററങ്ങൾ
ബ്ൃയസിനെയും കനം കുറഞ്ഞ നേരിയതിനേയും ഭേദിച്ച പുറത്തേയ്ക്കു കൂര്പ്പിച്ചു
നില്ക്കുനു. അരികില് കൂടി കാണുന്ന ആലിലവയര്. ഭംഗിയാര്ന്ന
വട്ടപ്പുക്കിള്ചുഴി. ആ വിടര്ന്ന അരക്കെട്ട അജന്തായിലെ സാന്ദരീശില്ലത്തിന്റെ
മാതിരി. ആ ഉരുണ്ട ജഘനങ്ങള് താളമിടുന്നത് നേരത്തേ ഞാന് കണ്ടതാണല്ലൊ.
ഒരു ശാലീനസാുന്ദരി. ഇരുപത് കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടാകും. ഇവളേതോ
രാജകൊട്ടാരത്തിലേ വഴിപിഴച്ച സന്തതിയാവാണു സാദ്ധ്യത. അല്ലെങ്കില് ഇവിടെ
വരത്തില്ലല്ലോ.
