‘ എല്ലാത്തിനും… ഞാനെന്തു ചെയ്താലും..?…’
] ങൂം…”
‘ ചിന്നെ കരയുന്നതോ…”
‘ അതു …അതു… പേടി കൊണ്ടാ… ഏതായാലും…ഞാന്…… അവൾ നിര്ത്തി.
ങാ ..പറ… ‘
“മാനം പോയാ ജജീവിക്കരുതെന്നാ അമ്മയും അഛനും എന്നെ
വഠിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നെ…’
അപ്പോള് ഇതു കഴിയുമ്പം നീ എന്തു ചെയ്യും…” എന്റെ വികാരം തണുത്തു.
‘ അതു ….ചേട്ടനറിയണ്ട… ചേട്ടന്റെ ആഗ്രഹം നടക്കട്ടെ… എന്നെങ്കിലും
ഇതുണ്ടാകുമെന്നു ഞാന് വിചാരിച്ചതാ…. ഇനി വിധി പോലെ വരട്ടെ…
അവൾ നിര്വികാരയായി പറഞ്ഞു. ആ മുഖത്തെ ഭാവമാററം ഞാന് ശ്രദ്ധിച്ചു.
അവളുടെ മുഖത്തേ പേടിയും നാണവും മറെറാരു വികാരത്തിനു വഴി മാറുന്നത്
ഞാന് കണ്ടു. എന്തോ, മനസ്സിനു ധൈര്യം വന്ന പോലെ. അതു കണ്ട എന്റെ
വികാരം തണുത്തു. ഞാൻ അവളുടെ കണ്ണുകളിലേയ്ക്കു സൂക്ഷിച്ചു
നോക്കിക്കൊണ്ട് ചോദിച്ചു.
സത്യം പറ… ഗയരി… ഇപ്പം നിന്റെ മനസ്സിലേ ഉദ്ദേശം എന്താ… ‘
‘ എന്തായാലെന്താ….ചേട്ടന്… ഇനി എന്തിനാ താസിപ്പിക്കുന്നത്… ചേട്ടന്റെ കാര്യം
നടക്കട്ടെ… നിസ്സാരമായ നിസ്സംഗതയോടെയുള്ള മറുപടി.
‘ ഛി… പറയെടിീ.. എന്താ നിന്റെ ഉദ്ദേശം…” ഞാന് വിരട്ടി.
‘ വേണ്ട…പേടിപ്പിക്കണ്ട സാറെ… എന്റെ പേടി ഇപ്പം പോയി… ഗുരുവായൂരപ്പൻ
എനിക്ക് ധൈര്യം തന്നു… ഉദ്ദേശം എന്താന്ന് ഈ മുറീന്നെങ്ങട്ടെ… എന്നിട്ടു
പറയാം… ഇപ്പം സാറിന്റെ കാര്യം നടക്കട്ടെ…”
അവൾ കൂസലെന്യേ പറഞ്ഞു. കയ് രണ്ടും തലയ്ക്കു കീഴില് വെച്ചു കിടന്നു.
കാലുകൾ അല്പം അകത്തി. അപ്പോള് ആ ചെമ്പകപ്പൂറിന്റെ പാളികൾ അല്പം
ഒന്നകന്നു, ആ രോമക്കാട്ടിലൊളിച്ച മദനഗുഹ എന്നെ മാടിവിളിച്ചു. കാലുകളത്തി
കിടന്നപ്പോള് കൊച്ചുരോമങ്ങള്ക്കുള്ളില് നിന്നും തലനീട്ടി എന്നെ ക്ഷണിക്കുന്ന
കുഞ്ഞിക്കന്തിന്റെ അററം ഞാന് കണ്ടു. കേറി കിടന്നു പണ്ണിയാലോ എന്ന്
ഞാനൊന്നാലോചിച്ചു. പക്ഷേ ബലാല്ക്കാരത്തിനു മനസ്സു വന്നില്ല.
‘ നീയെന്നാ ചാകുവോ..?…’
‘ സംശയമെന്താ… ? ഇല്ലെങ്കില് എന്റെ അമ്മയുടെ ആത്മാവു എന്നോട്
പൊറുക്കത്തില്ല…. രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഞാന് നാശത്തിന്നു രക്ഷപെട്ടു. ഒരിക്കല് ഒരു
മാപ്പള… പിന്നെ അക്കന്… അവരാ എന്നെ രക്ഷിച്ചത്… ഇനി എന്നെ ഇവിടെ ആരും
രക്ഷപെടുത്താനില്ല… എന്റെ വിധി…
അവളുടെ മുഖത്തെ ഭാവം കണ്ടു ഞാന് ഞെട്ടി. കണ്ണുനിരൊഴുകുന്നതല്ലാതെ;,
അവള് കരയുന്നില്ല. ഇവൾ പറയുന്നതു പോലെ ചെയ്യുമെന്നു തോന്നുന്നു.
ഞാന് അവളേ ആപാദചൂഡം ഒന്നു നോക്കി. ഈ ദാരുശില്ം ഞാന് കാരണം
നാളെ ജീവനററു കിടന്നാല്, വേണ്ട, എന്റെ എല്ലാ മൂഡും പോയി. കുറച്ചു മുമ്പ്
കുലച്ചു നിന്ന കുണ്ണ കൂഴച്ചക്കച്ചുള പോലെ തളര്ന്നു കുഴഞ്ഞു.
‘ എന്താ ചേട്ടന് ചിന്തിക്കുന്നത്… ഞാന് റെഡി… എനിക്കെന്തായാലും
ചേട്ടനെന്താ… ചേട്ടന്റെ കാശു നഷ്ടപ്പെടത്തില്ല.. വെറുതേ സമയം കളയണ്ട…
ഒരുപകാരം മാത്രം… ഇവിടെ നടന്നതൊന്നും അക്കനോടു പറയരുതെന്നു
മാ(തം…”
അവള് എന്റെ നേരെ നോക്കിത്തന്നെ പറഞ്ഞു.
ഞാനാ കവക്കൂട്ടിലേയ്ക്ക് ഒന്നു കൂടി നോക്കി. വിട്ടു പോകാന് തോന്നുന്നില്ല.
കാന്തം പോലെ ഈ മാദകക്കനി എന്നെ ആകര്ഷിക്കുന്നു. ഞാന് അവളുടെ
കാലിന്നരുകില് ഇരുന്നു. പിന്നെ ആ വയറിൽ, ആ രോമക്കാടിനു മുകളിൽ
ചുണ്ടൊന്നു മുട്ടിച്ചു. അല്പം വിരിഞ്ഞു കിടന്ന ആ രോമപ്പുററില് ഒന്നു
തൊടണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷെ മനസ്സു വന്നില്ല. കവച്ചു കിടന്ന അവളുടെ
കാലുകള് മുട്ടുകളില് പിടിച്ചടുപ്പിച്ചു. അപ്പോള്, ഇത്രയും നേരം എന്നെ നോക്കി
കൊതിപ്പിച്ച ആ വികാര കവാടം വെറും വരയായി വലിഞ്ഞു. ഓമനക്കന്തിന്റെ
അഗ്രം വിടവിനുള്ളിലേയ്ക്കു വലിഞ്ഞൊളിച്ചു. പരന്നുകിടന്ന ആ പൂറപ്പം
നിരത്തിവെച്ച ഇവ്പുലികള് പോലെ വിണ്ടും ഉരുണ്ടു പൊങ്ങിനിന്നു. ജ്വലിക്കുന്ന
ആ സനന്ദര്യത്തിനു ഞാന് മനസ്സാ ഒരാലിംഗനം വീണ്ടും നല്കി. അപ്പോളവള്
ചോദിച്ചു.
