അവള് മുകളിലേയ്ക്കു പോയി. ഞാന് ബാരറൂമില് കയറി, ഒന്നു മുള്ളി തിരികെ
വന്നപ്പോള് അവള് ദാ, എന്റെ കട്ടിലിൽ ഇരിക്കുന്നു. കതക് അടച്ചിട്ടിട്ടുണ്ട്.
ഇട്ടിരിക്കുന്നത് ഇളം നീല നിറത്തില് മുൻ വശത്ത് കെട്ടുള്ള ഒരു സ്പീപ്പിങ്ങ്
ഗയണ്. സുതാര്യമായ ആ തുണിക്കുള്ളില് കൂടി അവളുടെ ബ്രായും പാന്റിയും
കാണാം.
ഞാന് അടുത്ത കസേരയിലിരുന്നു. ഒരു നിമിഷം അവളെന്നെ നോക്കി
മന്ദഹസിച്ചു.
‘ കുര്യച്ചന്..?…’
‘ നല്ല കൂര്ക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്നു….. ഇനി വെടി വെച്ചാലും ഉണരില്ല… ‘
അവളൊന്നു ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു.
‘ പിന്നെ… എന്താ സംസാരിക്കാനുളളത് എന്നു പറഞ്ഞത്..?…
അവൾ ഒരു മിനിട്ടുനേരം എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കിയിരുന്ന് എന്തോ ആലോചിച്ചു.
പിന്നെ ചോദിച്ചു.
എന്നെപ്പററി എന്തു തോന്നുന്നു… ‘
‘ തുറന്നു പറഞ്ഞാല്….. തെററിദ്ധരിക്കുമോ..?… ”
‘ ഏയ്….. ഒരിക്കലുമില്ല… നിത്യന് ഫ്രാങ്കായിട്ടുള്ള അഭിപ്രായം പറഞ്ഞോളൂ…
അവള് കാതു കൂര്പ്പിച്ചിരുന്നു.
‘ ഒരു ചരക്ക്…, ഒരാണിനു സുഖമായി പെരുമാറാനുള്ള എല്ലാം ഒത്തിണങ്ങിയ
സുന്ദരിയായ ഒരുഗ്രൻ ചരക്ക്… ഞാൻ കടുപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു.
‘ അതായത്… വേശ്യ… അല്ലെങ്കില് കാൾഗേൾ… അല്ലേ…
‘ എന്ന് വിളിക്കാന് എനിക്കെന്തോ….ഒരു മടി… എങ്കിലും ആ പാവം
കുര്യച്ചനോടിതു വേണ്ടായിരുന്നു… റോസിലി…”
‘ അങ്ങേരു പാവമായതു കൊണ്ടാ ഞാനും ഇങ്ങനെയായത്…”
‘ എങ്കിലും കുര്യന്റെ ഭാര്യയേ ഞാന് ഇങ്ങനെയല്ല കരുതിയത്… ചീപ്പായിപ്പോയി…
ഇത്രയും റോസി തരം താഴാന് പാടില്ലായിരുന്നു…. ഞാന് പറഞ്ഞു. അവള് മുഖം
താഴ്ത്തിയിരുന്നു കേട്ടു.
‘ താഴുന്നു പോയി….സാഹചര്യ൦ കൊണ്ടു പെട്ടു പോയി.. അല്ല… വേണ്ടി വന്നു…
അവൾ വിതുമ്പി.
‘ എന്തിന്റെ കുറവുണ്ടായിട്ടാ റോസിലിക്ക്… ഇട്ടു മൂടാനുള്ള പണം…
സ്നേഹിക്കാന് മിടുക്കനും ആരോഗ്യവാനുമായ ഒരു ഭര്ത്താവ്… കൂട്ടി…
പിന്നെന്തിനു വേണ്ടി… ഞാന് ചോദിച്ചു.
അതു മനസ്സിലാകണമെങ്കില് എന്നേ നിത്യന് അടുത്തറിയണം…
“ എന്തറിയാന്…?..
‘ എന്നേ… ഞാനെന്ന പെണ്ണിനേ… ഞാനെന്ന ചെറുപ്പക്കാരിയേ… ചോരയും
നീരുമുള്ള ഒരു പെണ്ണാ ഞാന്… എന്നെ അറിയാന് അച്ചായനു കഴിഞ്ഞില്ല.
പണോം കാറും പ്രതാസും മാത്രം പോര, ഒരു പെണ്ണിനു… അതും എന്നെപ്പോലെ
ഒരുത്തിക്ക്…”
‘ നിനക്കെന്താ ഇത്ര പച്രത്യേകത….. ദേഹം നിറച്ച് പൂറാണോ..?..അതോ
അടങ്ങാത്ത കടിയൊണ്ടോ… മററാര്ക്കുമില്ലാത്ത കഴപ്പൊണ്ടോ നെനക്ക്…?…’
ഞാന് പൊട്ടിത്തെറിച്ചു പോയി.
‘ ഒണ്ട്… എനിക്ക് കഴപ്പൊണ്ട്… മറെറാരു പെണ്ണിനുമില്ലാത്ത കഴപ്പൊണ്ട്…. അവൾ
കിതച്ചു.
‘ ഒണ്ടെങ്കിൽ… അതിനല്ലേ അവന്… നിന്റെ ഭർത്താവ… അതു പോരേ…
‘ പോരാ….ഈ ഭര്ത്താവ് പോരാ… പൊന്നേ പൊരുളേ എന്നു വിളിച്ചാ മാത്രം
പോരാ… കാശേ…കാശേ എന്ന് വിചാരിച്ച് നടന്നാ മാത്രം പോരാ… എന്റെ
കാലിന്നെടേലോട്ടും വല്ലോം ഒന്നു തള്ളിത്തരണം… വല്ലപ്പോഴുമെങ്കിലും. ഒന്നു
ചൊറിഞ്ഞെളക്കിയേച്ചു മലര്ന്നു കെടന്നൊറങ്ങിയാ മാത്രം പോരാ… അതു
പൂര്ത്തിയാക്കുകേം കൂടി വേണം ഭര്ത്താവ്…”
അവൾ ചീറി. ഞാന് സ്തംഭിച്ചു പോയി.
‘ സോറി… ഞാനല്പം കടന്നു പോയി… അവൾ ശാന്തയായി. കുറച്ചു നേരം
ഞങ്ങളൊന്നും മിണ്ടിയില്ല.
‘ റോസിലി… നമ്മൾ കുറച്ചൊക്കെ സഹിക്കണം… പ്രത്യേകിച്ച് ഭാര്യമാര്…
എല്ലാത്തിനും കാലം പരിഹാരമുണ്ടാക്കും…
‘ സഹിക്കാനെനിക്കു വയ്യ… എന്റെ ശരീര്രപകൃതി അങ്ങനെയായിപ്പോയി… പച്ചയ്ക്കു
പറഞ്ഞാ എനിക്കല്പ്പം കടി കൂടുതലാ… അതിന്റെ കൂടെ അച്ചായന്റെ ഈ
(പ്രകൃതം കൂടി ആയപ്പോ… എനിക്കു ഭ്രാന്തു പിടിച്ചില്ലെന്നേ ഉള്ളു… പിന്നെ ഈ
സഹനം… ഒന്നു ചോദിച്ചോട്ടേ… നിത്യനെന്തിനാ ഇന്നുച്ചയ്ക്ക് അവിടെ വന്നത്…
അങ്ങു സഹിച്ചാ പോരാരുന്നോ… ” അവൾ ചോദിച്ചു.
