‘ ഏട്ടനേ വിളിച്ചിട്ടു ഞാന് ഓഫീസിലേയ്ക്കു വിളിക്കാം…
‘ വേണ്ട മോളേ… ഞാന് നിന്നെ വിളിക്കാം… ഏഴു മണിക്കു… എപ്പഴും നീ
വിളിച്ചാല് പ്രീതിക്കു സംശയം തോന്നും… നിന്നെ പ്രതിയാ ഈ പറേന്നെ…”
‘ ശെരി… ഞാന് കാത്തിരിക്കും കേട്ടോ…
അവള് കുണ്ടിയും കുലുക്കി ബില്ഡിങ്ങിനകത്തേയ്ക്കു നടക്കുമ്പോള് ഞാന് കാര്
വിട്ടു.
അദ്ധ്യായം –4
അന്നു വൈകുന്നേരം ആറുമണിയോടെ ആരതി എന്നെ മൊബൈലിൽ വിളിച്ചു.
അവളുടെ കുമാര് അന്നു തന്നെ വരുന്നു എന്നു, എട്ടുമണിക്കു വീട്ടിലെത്തുമെന്ന്.
എന്തു ചെയ്യാം, നല്ലോരു പണ്ണല് സ്വപ്നം കണ്ട് ഓടി ചാടി ധൃതിയെടുത്ത്
പണികളെല്ലാം തീര്ത്തതായിരുന്നു. അവളും ആകെ നിരാശയിലായിരുന്നു. ഞാന്
സമാധാനിപ്പിച്ചു ഇനിയും അവസരം കിട്ടുമെന്ന്.
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ആരതി വീണ്ടും ഡാന്സ് ക്ലാസ്സ് ആരംഭിച്ചു.
പക്ഷെ രണ്ടാഴ്ച്ച കഴിഞ്ഞപ്പോള് തന്നെ അവള്ക്ക് എന്തോ പ്രശ്നത്തിന്റെ
പേരില് ആശുപത്രിയില് കയറേണ്ടി വന്നു. ഡോക്ടര് അവൾക്കു മൂന്നു മാസത്തേ
വരിപൂര്ണ്ണ വിശ്രമം വിധിച്ചു. രാവിലേ പത്തു മണിക്കു ആരതിയുടെ സ്വരം
എന്റെ മൊബൈല് ഫോണില് മുഴങ്ങും. തലേ ദിവസത്തേ റിപ്പോര്ട്ടും ഇന്നത്തേ
കാര്യപരിപാടിയും൦ എല്ലാം പറയും. ഞാന് എല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു കേള്ക്കും, പിന്നെ
ഫോണിലൂടെ ഓരോ ചുംബനം, ചിന്നെ നെടുവിര്പ്പുകള്. പക്ഷെ നാളുകള്
കഴിയുന്തോറും ആരതിയുടെ സംസാരത്തിന്റെ ദൈര്ഡ്യം കുറഞ്ഞു വന്നു.
പറയുന്നതോ അവളുടെ വയററിലേ കുഞ്ഞിന്റെ കാര്യം മാത്രം. കുമാറിന്റെ
(ശദ്ധയും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും മാത്രം. എനിക്കു മനസ്സിലായി ആരതി തന്നിലേയ്ക്കു
തന്നേ ഒതുങ്ങുകയാണു എന്നു. നല്ലത് എന്നു ഞാനും വിചാരിച്ചു.
ഇതിനിടെ എന്റെ ഓഫീസില് ചില മാററങ്ങള് വരുത്തേണ്ടി വന്നു. പ്രിതിയ്ക്കു
ഭര്ത്താവിന്റെ സ്ഥലം മാററത്തേ തുടര്ന്ന് ഒമാനിലേയ്ക്കു പോകേണ്ടി വന്നു.
പെട്ടെന്നു നല്ല ഒരാളേ കണ്ടെത്താനുള്ള ബുദ്ധി മുട്ടു കാരണം ഞാൻ ലിസ്സിയേ
ആ ജോലി ഏല്പ്പിച്ചു. അവൾ അതേറൊടുക്കുകയും ചെയ്തു. വലിയ
കുഴപ്പമില്ലാതെ കാര്യങ്ങൾ നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഇടയ്ക്ക് ഒരാഴചത്തേയ്ക്കു ഞാന്
നാട്ടില് പോയി വന്നു.
എന്റെ കുറുക്കന് മനസ്സ് ഇതിനിടെ ലിസ്സിയേ ശ്രദ്ധിക്കാന് തുടങ്ങി. നല്ല ഒരു
ചരക്ക്, പക്ഷേ എങ്ങിനെ വീഴത്താന് പററും. ഞാൻ ഈ വലിയ ഗ്രൂപ്പിന്റെ
ഉടമസ്ഥന്, അവളോ വെറും ഒരു സെക്രട്ടറി. ജോലിയൊക്കെ വളരെ
കൃത്യമായിട്ടു ചെയ്യും, ഒരു കുററവും കാണാന് പററിയില്ല. പക്ഷേ ഒരാഴ്ച്ചയായി
അവളുടെ മുഖത്തേ ഒരു ഗ്ലാനി ഞാന് നോട്ടു ചെയ്തു. ആകെ ഒരു ദുഖ:ഭാവം,
ജോലിയിൽ തെററുകൾ, മറവി, ചിന്തിച്ചിരിക്കല്, ഞാൻ പല പ്രാവശ്യം
ദേഷ്യപ്പെട്ടിട്ടും ഒരു കൂസലുമില്ല. ഇങ്ങനെ പോയാല് പിരിച്ചു വിടേണ്ടി വരുമെന്ന്
ഞാന് ജോണിനോട് സൂചിപ്പിച്ചു.
അന്നു എനിക്ക് ഒരു ബിസിനസ്സ് സെമിനാര് അററന്റു ചെയ്യണമായിരുന്നു.
രാവിലെ മുതൽ വൈകീട്ട് അഞ്ചു മണി വരെയാണു സമയം. ഒത്താല് നല്ല ഒരു
ഏജന്സി. ഞാന് ലിസ്പിയേയും ജോണിനേയും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു അന്നത്തേ
കാര്യങ്ങളെല്ലാം നോക്കിക്കോണം എന്നു. രണ്ടു പേരും സമ്മതിച്ചു. എനിക്കു
വരുന്ന കോളുകള്ക്കു മറുപടി പറയുക മാത്രമേ ലിസ്സിക്കു ചെയ്യേണ്ടതുള്ളൂ.
അതു കൊണ്ട് വലിയ (പ്രശ്നമില്ല.
സെമിനാറിനു ചെന്നു ഒന്നു രണ്ടു പ്രസന്റേഷന് കഴിഞ്ഞപ്പോള് എനിക്കു
മനസ്സിലായി ഇത് എനിക്കു പററിയ പ്രൊഡക്ററ് അല്ലെന്ന്. എനിക്കു ഒരു
(പ്രയോജനമില്ല. ഞാന് ഉച്ചയ്ക്കു മുമ്പ് ഹോട്ടലില് നിന്നും പോന്നു;
ഓഫീസിലെത്തി. ലിസ്സിയേ റിസപ്ഷനില് കണ്ടില്ല. എന്റെ ഓഫീസില് കയറി
ഇരുന്നു. രാവിലേ മുതൽ കാപ്പിയും ജ്യൂസും ഒക്കെ കുടിച്ച് മൂത്രക്കുടുക്ക
പൊട്ടാറായി. പാന്റിന്റെ സിബ്ബഴിച്ചു കൊണ്ടു തന്നെ എന്റെ ഖച്രൈവററു
ടോയ്ലററിലേക്കോടി. കതകു തള്ളിത്തുറന്നു.
