ഞാന് അടുത്ത ഫ്ളോപ്പി ഇട്ടു. അതില് മൂന്നു പടമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. ഒന്നില്
നീരജിന്റെ കണ്ണുകൾ പാതി തുറന്നിരുന്നു. നീരജിന്റെ ചുണ്ട് ലിസ്സിയുടെ ഒരു
മുലയില്. പിന്നത്തേതില് അവന് അവളുടെ പൂറിൽ കമഴ്ന്നു കിടന്നു ഉമ്മ
വെയ്ക്കുന്നു. അവന്റെ ഒരു വിരൽ അവളുടെ അടഞ്ഞ പൂറിൽ അല്പം തിരുകി
വെച്ചിരിക്കുന്നു. അവസാനത്തേതില് മലര്ന്നു കിടക്കുന്ന നീരജിന്റെ മുഖത്ത്
കമഴന്നു കിടന്നു പൂര് അമര്ത്തി വെച്ചിരിക്കുന്ന ലിസ്സി. അവനു ശ്വാസം
മുട്ടിക്കാണും. അപ്പോഴായിരിക്കും നീരജിനു ബോധം തിരിച്ചു കിട്ടിയിരിക്കുക.
കാരണം വേറെ പടങ്ങൾ ഇല്ലായിരുന്നു.
ഞാന് എല്ലാ പടങ്ങളും എന്റെ കമ്പ്യൂട്ടറിലേയ്ക്കു പകര്ത്തി. പടം കാണൽ നിര്ത്തി
ഞാന് എഴുന്നേററു. പക്ഷേ ഗുലാന് സമ്മരതിക്കുന്നില്ല. ആദ്യത്തെ ഫ്ളോപ്പി
വിണ്ടും ഇട്ടു. ലിസ്സി കാല് കട്ടിലിനു താഴെ ഇട്ടു കവച്ച പൂറും തുറന്നിരിക്കുന്ന
വടഠ നോക്കി ഒരു പിടുത്തം പിടിച്ചു. വെള്ളം പോയിക്കഴിഞ്ഞപ്പോള് കുണ്ണയുടെ
കഴപ്പടങ്ങി, ഒരാശ്വാസം. പിന്നെക്കിടന്നുറങ്ങി.
അദ്ധ്യായം 5
പിറേറന്നു ഓഫീസില് ഞാനാ പടങ്ങൾ കൊണ്ടു പോയി, മേശയിൽ
സൂക്ഷിച്ചു. ഉച്ച വരേ ഞാന് ബിസിയായിരുന്നു. ലിസ്സി പല പ്രാവശ്യം വാതില്
തുറന്നു നോക്കിയിട്ട തിരിച്ചു പോയി. അവള്ക്കെന്തോ പറയാനുള്ളതു
പോലെ.
ഒരു മണിയോടെ എനിക്കു ജവാദിന്റെ ഫോൺ വന്നു. സാധനം വാങ്ങാന്
രാവിലെ തന്നെ ഹോട്ടലിലെത്തിയ കച്വവടസംഘത്തെ അവര് പൊക്കി.
ഇനിയും പലരെയും പൊക്കുമത്രെ. ഏതായാലും ഇത്രയും വിജയകരമായ
ഒരു വേട്ടയ്ക്കു സഹായിച്ച എന്നെ വകുപ്പു മേധാവിയടക്കം എല്ലാവരും
(പശംസിച്ചിരിക്കുന്നു.. പക്ഷേ എന്റെ പേടി ലിസ്സിയുടേയും എന്റെയും
സുരക്ഷയേപ്പററിയായിരുന്നു. ഖേരയ്ക്കു പുറത്ത് ബന്ധപ്പെടാന് പററിയാലല്ലേ
പേടിക്കേണ്ടു, എന്നു ജവാദ് പറഞ്ഞു. പിന്നെ ഇന്ത്യയിലേ കാര്യത്തിനു
അവര്ക്കു ഗാരണ്ടി തരാന് പററില്ല. ഏതായാലും കേസിന്റെ ഫയലില്
എന്റെയും ലിസ്പിയുടേയും പേര് ഒരിടത്തും കാണത്തില്ല, അവര്ക്കതിനു
താല്ര്യവുമില്ല, കാരണം പോലീസിനു പേരു കിട്ടുമല്ലൊ. കുറഞ്ഞത് പത്തു
വര്ഷത്തേയ്കയെങ്കിലും ഖേരയും കൂട്ടുകാരും പുറംലോകം കാണത്തില്ല. അന്നു
നോക്കിയാൽ മതിയല്ലോ. ജവാദു ഫോൺ കട്ടു ചെയ്യുമ്പോള് എന്റെ കൈ
വിറച്ചിരുന്നു. കാരണം മയക്കു മരുന്നു മാഫിയാ വളരെ വ്യാപകമായ ഒരു
നെററ് വര്ക്ക് ആണു. ങ്ഹാ.. വരുന്നിടത്തു വെച്ചു കാണാം. പിന്നെ, ഒരു
ലാഭം കിട്ടി സുന്ദരിയായ ആരും തൊടാത്ത ഒരു കിളുന്തു പെണ്ണിനെ.
അവളിന്നു എന്റെ സ്വന്തമാണു. പക്ഷേ ഒരു സാധാരണ തൊഴിലാളി മാത്രമായ
അവളുമായുള്ള അവിഹിത ബന്ധം എനിക്കു നാണക്കേടുണ്ടാക്കുമോ. ഇനി
അഥവാ തലയില് കേറാനോ നിരങ്ങാനോ വന്നാല് തിരിച്ച ഇന്ത്യയിലേയ്ക്കു
വിടും, അത്ര തന്നെ. ഞാന് സമാധാനിച്ചു.
വൈകുന്നേരം ഞാന് ഓഫീസിലെത്തിയ ഉടന് തന്നെ ലിസ്സി എന്റെ മുറിയില്
വന്നു. എന്റെ മുമ്പിൽ വന്നു മുഖം കുനിച്ച നിന്നു.
യേസ് ലിസ്സി എന്തു വേണം…
“ സാര്, ആ പടങ്ങള്…”
‘ അതോ..? ഞാൻ അതു ഒന്നു കണ്ടിട്ട് തന്നാല് പോരേ..?
‘ അയ്യോ സാര് പ്ലീസ്… അതു കാണണ്ട…
‘ അപ്പോള് ഞാന് ഇത്രയൊക്കെ ചെയ്തു തന്നിട്ട ആ പടങ്ങള് ഒന്നു കാണാൻ
എനിക്ക് അനുവാദമില്ലെന്നോ…’
‘ അയ്യോ സാര് അതല്ല… സാര് അതു കണ്ടു കഴിഞ്ഞാ പിന്നെ എനിക്ക്
സാറിന്റെ മുമ്പിൽ മുഖമുയര്ത്തി നിക്കാന് പററത്തില്ല… എങ്ങനെ ഞാൻ
സാറിന്റെ മുഖത്തു നോക്കും…”
‘ ആട്ടേ അത്രയ്ക്കു വിഷമം തോന്നണോ… കാണാനുള്ളതൊക്കെ ഇന്നലെ
തന്നെ എന്നെ വ്യക്തമായി കാണിച്ചില്ലേ…?..”
‘ അത്……. വിന്നെ…..പിന്നെ… ഒരു നിമിഷത്തേ അബദ്ധം…”
‘” ഹ..ഹ….. കൊള്ളാം … അബദ്ധമായാലും എനിക്കിഷ്ടപ്പെട്ടു. ആ ഒരു
നിമിഷം കൊണ്ടു ഫോട്ടോ പോലെ എല്ലാം എന്റെ മനസ്സില് പതിഞ്ഞില്ലേ. ആ
ആകൃതിയും പ്രകൃതിയും മിനുസവും എന്തിനു, ഇടയ്ക്കുള്ള കറുത്ത മറുകു
വരേ എന്റെ മനസ്സില് വ്യക്തമായ് നിൽപ്പുണ്ട്… പിന്നെയാ ഈ പടങ്ങള്…
