അദ്ധ്യായം –23
അതുമൊരു മനോഹര ദൃശ്യം, വെണ്ണക്കല് (പ്രതിമ പോലെ; ചിതറിയ മുടിയും,
കുന്നുകൾ പോലെ ഉയര്ന്ന മിനുസമാര്ന്ന കുണ്ടികളും മാർബിൾ പോലത്തേ
തുടകളും. ആ കവക്കൂട്ടില് നിന്നും ഒന്നു രണ്ടു രോമങ്ങൾ നിൽക്കുന്നതു
കാണാം. ആയുഷ്കാലത്തു പൂറും കക്ഷവും ചെരച്ചിട്ടില്ല എന്നു മനസ്സിലായി.
(ബായുടെയും പാന്റീസിന്റെയും ഭാഗത്ത് കൂടുതൽ വെള്ളനിറം. കക്ഷത്തിലേ
രോമങ്ങളും, എല്ലാം കൂടി നല്ല കാഴച്ച.
‘ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു കിടക്കെന്റെ ഗയരി… പെൺകുട്ടികൾക്കിത്ര നാണം പാടില്ല…”
അവൾ ഏങ്ങലടിക്കുന്നതു പോലെ തോന്നി.
‘ തന്നെത്താന് മലര്ന്നു കെടക്കുന്നോ അതോ… ഞാന് പിടിച്ചു മലത്തണോ…?…”
എന്റെ സ്വരം കനത്തതു കൊണ്ടായിരിക്കാം അവൾ മെല്ലെ നേരെ മലര്ന്നു
കിടന്നു. ഒരു കയ് കവക്കിടയിലും ഒരു കയ് തലയ്ക്കു കീഴെയും വെച്ച് മേലോട്ടു
കണ്ണുകളുയര്ത്തി അവൾ കിടന്നു. ആ മാറുകള് ക്രമാതീതമായി ഉയര്ന്നു
താഴുന്നുണ്ടായിരുന്നു. നിശബ്ദമായി കണ്ണുനിരപ്പോഴും ഒഴുകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.
അലും പോലും ചായാത്ത ആ വെൺമുലകള് ചിരട്ടയപ്പങ്ങള് പോലെ ഉയര്ന്നു
നിന്നു. എന്തൊരു പുക്കിള്ക്കുഴി. ഉയര്ത്തി വെച്ച കയ്യുടെ കക്ഷത്തില്
പടര്ന്നുകിടന്ന നീലരോമങ്ങൾ മുഴുവൻ അപ്പോഴാണു കണ്ടത്. പൊത്തിപ്പിടിച്ച
കയ്യുടെ അരികില് നിന്നും കവക്കൂട്ടിലെ പൂടകള് പുറത്തേയ്ക്ക് എത്തി നോക്കി.
‘ കയ്യെടുക്കു പെണ്ണേ… നിന്റെ നിധി ഈ ചേട്ടനൊന്നു കാണട്ടെ… . അവള് കയ്
മാററിയില്ല.
‘ ഇന്നലെ മററവന്റെ മുമ്പിലും നീ ഇത് പൊത്തിപ്പിടിച്ചാരുന്നോടി….ഛി … കയ്
മാറെറടിീ…”
അവളൊന്നു ദീര്ഘമായി നിശ്വസിച്ചു. പിന്നെ പൊത്തിയിരുന്ന കയ് ബലമായി
ഞാന് പിടിച്ചു മാററി, അവള് കണ്ണടച്ചു കിടന്നു.
മനോഹരമായ അവളുടെ മദനപൂങ്കാവില് കറുത്തു നീലിച്ച രോമങ്ങള്. വിടവിന്റെ
അററം അല്പം കാണാം അത് തുടക്കിടയിലേയ്ക്കു പോകുന്നു.
‘ കാലൊന്നകത്തിക്കേ മോളേ…” പെട്ടെന്നവളെന്നെ അനുസരിച്ചു.
കുറച്ചു കൂടി…”
ഞാനാവശ്യപ്പെട്ടു. അവളുടെ വെണ്ൺതുടകൾ പൂര്ണ്ണമായും അകന്നു. ഒട്ടിപ്പിടിച്ച
ആ വെൺപൂറിന്റെ കീറല് രോമങ്ങളില് കുളിച്ച് നിൽക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോള്
എന്റെ കുണ്ണ കമ്പിയായി. ഞാന് പാന്റൂരിക്കളഞ്ഞു. അവളുടെ കരുവാളിച്ച
കൂതിപ്പൊട്ടു കൂടി കണ്ടപ്പോൾ അവിടെ മുഖമമര്ത്താന് ഞാന് വെമ്പി. മെല്ലെ
ഞാന് കുനിഞ്ഞ് ആ കവക്കൂട്ടിൽ മുഖമടുപ്പിച്ചു. ചെമ്പകപ്പൂവിന്റെ മണം, പിന്നെ
വിയര്പ്പിന്റെയും. എന്റെ നിശ്വാസം കവക്കിടയിലടിച്ചതു കൊണ്ടാവാം, അവൾ
കണ്ണു തുറന്നു. അവള് ചോദിക്കുന്നു ഗദ്ഗദശബ്ദത്തില്.
‘ എന്നെ വേദനിപ്പിക്കുവോ…..?…”
ഞാന് തലയുയര്ത്തി.
‘ ഇന്നലെ നെനക്ക് വേദനിച്ചില്ലേ…’
‘ അതിനു… ഇന്നലെ ആരും എന്നെ ഒന്നും ചെയ്തില്ലല്ലോ…
‘ ചിന്നെ നിങ്ങൾ അവിടെ എന്തു ചെയ്യുകാരുന്നു…?..’
‘ അയാൾ ……. എന്നെ നോക്കി എന്തൊക്കെയോ എഴുതിയതു മാത്രമേയുള്ളൂ…
‘ കൊശവന്… സത്യം പറ ഗരി… നിന്നെ ഇതേ വരേ ആരും രൊട്ടിട്ടില്ലേ… ‘
‘_ ഗുരുവായൂരപ്പനാണേ… എന്റെ മരിച്ചു പോയ അമ്മയാണേ… എന്നെ ആരും
തൊട്ടിട്ടില്ല സാറേ… അല്ല ചേട്ടാ… സത്യമായിട്ടും……ഞാന്…. അത്തരക്കാരിയല്ല…
ഞാന് മിണ്ടിയില്ല. വിണ്ടും അവള് പറഞ്ഞു.
“ചേട്ടന് എന്നെ എന്തു വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോളൂ… ഞാൻ
സമ്മതിച്ചില്ല…കരഞ്ഞു, എന്ന് അക്കനോടു പറയാരതിരുന്നാ മതി….. അക്കനത്
സഹിക്കില്ല…”
അതെന്താടി…. അവരെന്നാ നിന്റെ തള്ളയാണോ… ഇത്ര സഹിക്കാതിരിക്കാന്…..’
ഞാന് കളിയാക്കുന സ്വരത്തില് ചോദിച്ചു.
അല്ല… എന്നാലും… എന്നെ വെല്യ കാര്യമാ… മോളെപ്പോലെയാ….’
‘ എന്നിട്ടാണോടീ കഴുതേ… നിന്നേ എനിക്കു തിന്നാന് തന്നത്… ഒരു മോളും
അമ്മേം… അല്ല… ഞാനെന്തിനാ അതറിയുനത്… ഇപ്പം നെനക്ക് …..സമ്മതമായോ…
‘ സമ്മതം….സമ്മതം….വെഷമം ഇല്ല…”
