a“ [
അഭി…..” അമ്മയുടെ നേര്ത്ത വിളി. “എന്റെ അടുത്ത് വന്നു കുറച്ചു നേരം കിടക്കുവോ?.”അപേക്ഷ
പോലെ തോന്നി. ഇങ്ങനെ പാവം ആവുന്നതെന്തിനാ?ഇത്ര നേരം കളിപ്പിച്ച പോലെയല്ല ഇത്തിരി
സീരിയസ് ആട്ടിയാണ് വിളി.
ഞാന് ബെഡിലേക്ക് കേറി അമ്മയുടെ തൊട്ടരികില് ആ മുഖത്തിനോട് മുഖം വെച്ചെങ്ങനെ കിടന്നു.
കണ്ണെന്റെ മുഖത്തു ഓടി നടക്കുന്നുണ്ട്. ഞാന് ചിരിച്ചു കാട്ടി. തിരിച്ചമ്മയും ചിരിച്ചു. വീണ്ടും
അതേപോലെ ചിരിച്ചപ്പോ അമ്മ കടുക്കുമെന്ന് കാട്ടി. ഓഹോ!
“ന്നാ കടിക്ക്…” ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“കടിക്കും ട്ടോ…” തിരിച്ചു ഭീഷണി.
എന്നലോന്ന് കാണണല്ലോ? എന്റെ റെഡിയായ മുഖം കണ്ടപ്പോ അമ്മയ്ക്കും ആവേശം. തല മെല്ലെ
പൊക്കി ഒരു കടി കവിളില്. വേദനയാക്കീല്ല. അതെനിക്ക് ഇഷ്ടപ്പെടുകയും ചെയ്തു…
കടിച്ചു കഴിഞ്ഞമ്മ മുഖം എനിക്ക് കാട്ടി തന്നില്ല.
“അഭി… തിരിഞ്ഞ് കിടക്ക് ” ബെഡിലേക്ക് പൂഴ്ത്തിയ മുഖം ഞാനൊന്ന് നോക്കുന്നതിനു മൂന്നേ അമ്മ
പറഞ്ഞു.വാക്കുകള് മുറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇത്ര നേരം എന്ത് ചെയ്യില്ലെന്ന് വിചാരിച്ചോ അത് തന്നെ
ചെയ്തു. കരയുന്നുണ്ട്. അതാ വാക്ക് കേട്ടാലറിയാം.
“എന്താന്റെ അമ്മക്ക് പറ്റിയത്?. എന്നോട് പറയാന് വയ്യങ്കില് വേണ്ടമ്മേ.ഇങ്ങനെ കരയാതെ നിന്നൂടെ ..”
ഞാനാ തലയില് മെല്ലെ തലോടി. ചുമല് കുലുങ്ങുന്നുണ്ട്. ആ മുഖം എനിക്ക് കാണിച്ചു തരുന്നില്ല.
“പോടാ.. നീ തിരിഞ്ഞ് കിടക്കഭി.. ഞാന് കരയൊന്നും ല്ലാ…”
പറയുന്നത് കരഞ്ഞോണ്ടോ?..
എന്താണീ പറയുന്നത് കരയില്ലാന്ന്
“അമ്മേ…”
“നീ തിരിയടാ ചെക്കാ…” എങ്ങനലടിക്കുന്നുണ്ട്. ഇത്രേം വിഷമാണെല് പറയണോ? എന്തായാലും
തിരിഞ്ഞു കിടക്കാം. കിടന്നു.
ഇപ്പൊഴാ തുറന്ന ജനലെനിക്ക് കാണാം. വെളിച്ചം മിന്നി തുടങ്ങുന്നുണ്ട്.ബാക്കില് നിന്നമ്മ എന്റെ
മേത്തേക്ക് ഒട്ടിച്ചേര്ന്നു. കൈ വയറിലൂടെ കോര്ത്തു… തലയെന്റെ കഴുത്തില്. അത് നനയുന്നുണ്ട്.
കണ്ണീരാണ്. പുറത്ത് അമ്മയുടെ അമര്ന്ന അമ്മിഞ്ഞയുണ്ട്, നഗ്നമായ ആ വയറിന്റെ ചൂടുണ്ട്. കരച്ചിൽ
നിര്ത്തില്ല. ഇനിയത് പറ്റില്ലെങ്കില് വേണ്ട. അമ്മ എന്നോടെല്ലാം പറയുമെന്ന് കരുതി ഞാനങ്ങനെ
കിടന്നു.
“അഭി… എനിക്ക് പറ്റുന്നില്ടാ.ഞാനെങ്ങനെയാ അത് പറയാ..” ഇത് മാത്രം കേട്ടു,പിന്നേ ഒരു കരച്ചിലാണ്.
ഇടക്ക് ശ്വാസമെടുക്കാന് നീട്ടിയ വലിയുണ്ട് വായ്കൊണ്ട് അങ്ങു പറഞ്ഞാല് പോരൊ:?.
“അമ്മേ… ” ഞാൻ വിളിച്ചു നോക്കി…
“മ്…” മൂക്കു വലിക്കുന്ന കൂട്ടത്തില് ഒരു മൂളല്.
“വായ കൊണ്ട് പറഞ്ഞാല് മതി..പറയാനറിയില്ലെങ്കില് ട്ടോ “ചളിയടിച്ചു. വേറെ നല്ലതൊന്നും വായില്
വന്നില്ല. ആ കരച്ചില് ഒന്ന് നിര്ത്താന് വേറെന്താ വഴി.ഒരു കടിയായിരുന്നു പുറത്ത്.
“ഇനി നീ മിണ്ടരുത് കേട്ടല്ലോ….!”അടുത്ത ഉത്തരവ്.ഇനി മിണ്ടണില്ല!!.
“കേട്ടോ??”വീണ്ടും ചോദ്യം. മിണ്ടിയില്ല!
“കേട്ടോടാ…” മുടിയില് പിടുത്തം വീണു.. എന്ത് കഷ്ടമായിത്.
“അമ്മയല്ലേ മിണ്ടണ്ടാന്ന് പറഞ്ഞെ…?” ഞാനൊന്ന് തിരിയാൻ നോക്കി.
“ഡാ വേണ്ട. അങ്ങനെ കിടന്നാല് മതി…” ആ കരച്ചില് ഒന്ന് കുറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്… എന്നാലും തിരിയാൻ
പറ്റില്ല!!..
“അമ്മേ…” തമാശ പറയലും എല്ലാമോന്ന് നിർത്താൻ തോന്നി. ഇത്തിരി സീരിയസ് ആയി.ഇത്ര മാത്രം
സഹിക്കുന്ന ഈ കാര്യമെന്താണ്?
“അഭി… എനിക്ക് നിന്നെ ഇഷ്ടാടാ..” പതുക്കെയായിരുന്നു അത്.അതുള്ളതല്ലേ?
എനിക്കറിയാവുന്നതുമാണ്.
“എനിക്കും ഇഷ്ടമാണല്ലോ…” ഞാന് തിരിച്ചു പറഞ്ഞു.
“അങ്ങനെയല്ലഭി.. എനിക്കറിയില്ല. ഇതെങ്ങനെ പറഞ്ഞു തരും ഞാന്. അനു നിന്റെ കൂടെ
കൊഞ്ചുമ്പോ, നീ ആന്റിമാരുടെ എടുത്തേക്ക് ഓടുമ്പോ, അവരോട് ഓരോന്ന് ചിരിച്ചു, കളിച്ചോണ്ട്
പറയുമ്പോ. അവരെ കെട്ടി പിടിക്കുമ്പോ. എനിക്കെന്ത് മാത്രം വേദനയുണ്ടെന്നറിയോ..” നെഞ്ചോന്ന്
കുലുങ്ങി. ശ്വാസം മെല്ലെയൊന്ന് നിന്നോ? ആ പതിഞ്ഞ ശബ്ദം കാതുകളെ മെല്ലെ വേദനിപ്പിക്കുന്ന
പോലെ. എന്ന ഒന്ന് ചിരിയും വന്നു.
